Mythos
Mythos

Η ζωή σε ξεχασμένες γωνιές της γης

By on August 1, 2017
1

Κονγκό… Κάποτε φιλοξενούσε μια ακμάζουσα ελληνική παροικία. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Πολύ διαφορετικά. Ο αριθμός των ομογενών έχει συρρικνωθεί αισθητά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 απαριθμούσαν πάνω από 3.000, σήμερα δεν πρέπει να ξεπερνούν τους 500.
Κονγκό… Μια απέραντη χώρα της Δυτικής Αφρικής που ξεκινάει από την «καρδιά» της ηπείρου. Η τεράστια έκτασή της (2.344.858 τετραγωνικά χιλιόμετρα) καταλήγει σε μια λωρίδα γης που φτάνει στον Ατλαντικό προσφέροντας στη χώρα μια ακτογραμμή μήκους μόλις 37 χιλιομέτρων. Ο πληθυσμός της μεγάλης αυτής αφρικανικής χώρας αγγίζει τα 82 εκατομμύρια. Πρωτεύουσά της η Κινσάσα με 9 εκατομμύρια κατοίκους! Η χώρα με τις δύο ζώνες ώρας, διασχίζεται από τον Ισημερινό. Τεράστιες εκτάσεις της καλύπτονται από τροπικό δάσος, το δεύτερο μεγαλύτερο μετά από αυτό του Αμαζόνιου! Το 1908 το Βέλγιο είχε προσαρτήσει το Κονγκό ως βελγική αποικία. Η χώρα κέρδισε την ανεξαρτησία της 52 χρόνια αργότερα. Επίσημη γλώσσα η γαλλική. Το 85% των κατοίκων είναι χριστιανοί εκ των οποίων 500 περίπου χιλιάδες είναι ορθόδοξοι. Μεγάλη χώρα, αλλά και πολύ φτωχή. Το ετήσιο κατά κεφαλή εισόδημα είναι γύρω στα 500 αμερικανικά δολάρια!

Ο πατέρας ΤΙΜΟΘΕΟΣ
Αφορμή για το σημερινό μου σημείωμα ήταν η γνωριμία μου με τον ορθόδοξο ιερέα π. Τιμόθεο Ntumba, ένα δραστήριο ιεραπόστολο, ιερατικώς προϊστάμενο του ναού του Αγίου Νικολάου στην Bunia, μια πόλη 400 περίπου χιλιάδων κατοίκων της Επαρχίας Ιτούρι στο Ανατολικό Κονγκό, κοντά στα σύνορα με την Ουγκάντα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είχε συγκροτηθεί από τους Έλληνες της Διασποράς. Ο ναός του Αγίου Νικολάου στη Μπούνια κτίστηκε το 1946 με την φροντίδα του αείμνηστου Αρχιμανδρίτη Πολύκαρπου Καζανά και εγκαινιάστηκε το 1952 από τον Μακαριστό Πατριάρχη Αφρικής Χριστόφορο Βʼ. Μετά την Κοίμηση του Πατρός Πολύκαρπου το 1977 και την αποχώρηση πολλών Ελλήνων από την Μπούνια, κυρίως τη δεκαετία του 90 λόγω ανασφάλειας και μεταξύ του 2000-2006 εξαιτίας του εμφύλιου πολέμου, η Ορθόδοξη Εκκλησία σχεδόν ξεχάστηκε.
Βέβαια στη Μπούνια δεν είχε γίνει Ιεραποστολή στους γηγενείς. Με τη μείωση του Ελληνικού πληθυσμού η Εκκλησία έμεινε κλειστή για είκοσι περίπου χρόνια γιατί δεν υπήρχε ένας μόνιμος ιερέας. Οι λίγοι Έλληνες που είχαν απομείνει πολλές φορές αναγκάζονταν να καλούν ντόπιους ρωμαιοκαθολικούς ιερείς για κάποιες λειτουργικές ανάγκες, για την τελετή της Ανάστασης κ.λπ! Οι Έλληνες, όμως, αντιστάθηκαν. Τις προσπάθειες των Ελλήνων πληροφορήθηκε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Βʼ, ο οποίος, για να διασώσει τον περικαλλή ορθόδοξο ναό και να αναζωογονήσει την τοπική Εκκλησία στο Ανατολικό Κονγκό, αποφάσισε να στείλει εκεί ένα μόνιμο ντόπιο ιερέα. Τον πατέρα Τιμόθεο Ντούμπα. «Όταν έφτασα στη Μπούνια, μας λέει σε άπταιστα ελληνικά, ο πατήρ Τιμόθεος, άρχισα να κατηχώ, να βαφτίζω, να λειτουργώ, να κοινωνώ τον περιούσιο λαό του Θεού και να υπηρετώ με κάθε τρόπο την Εκκλησία στην Περιοχή».
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ένας όμορφος ναός και παρόλο που κτίστηκε το 1946, διατηρείται σε καλή κατάσταση χάρη στις προσπάθειες των Ελλήνων. Τώρα στη Μπούνια έχουν μείνει 4 Έλληνες, προχωρημένης ηλικίας, ενώ παλιότερα στην πόλη ζούσαν περίπου 500. «Οι πρώτες μου προσπάθειες στη Μπούνια, τονίζει ο π. Τιμόθεος, ήταν να δώσω στους ομοεθνείς μου να καταλάβουν ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Αληθινή Εκκλησία, ανήκει σε όλους τους ανθρώπους και δεν είναι, όπως οι ντόπιοι νόμιζαν, μόνο για τους Έλληνες, για τους λευκούς ή μόνο για τους πλούσιους. Ο Χριστός είναι για όλους που Τον αγαπούν ειλικρινά, αγαπάνε τον πλησίον τους και δεν είναι φιλόμαχοι. Είναι γι’ αυτούς που συγχωρούν και δεν κρατούν μίση ο ένας για τον άλλον, και που ενδιαφέρονται για την συμφιλίωση μεταξύ των ανθρώπων. Όταν τοποθετήθηκα στον Άγιο Νικόλαο, τον Ιούλιο του 2011, συνεχίζει ο π. Τιμόθεος, στην Μπούνια δεν υπήρχαν ντόπιοι ορθόδοξοι. Μέχρι σήμερα έχω βαπτίσει 200 ενώ κατηχώ άλλους…».
Αυτά για σήμερα. Το δεύτερο και τελευταίο μέρος του σημειώματος την επόμενη εβδομάδα. Μέχρι τότε να περνάτε όσο πιο καλά μπορείτε… Οποιοδήποτε σχόλιό σας μπορείτε να το στείλετε στο ΜΜΕ που φιλοξενεί το δημοσίευμα ή στην ηλεκτρονική μου διεύθυνση georgemessaris@gmail.com και εγώ θα το μεταβιβάσω.

Γιώργος Μεσσάρης