Mythos
AB BASILOPOULOS

Η χώρα μας ολισθαίνει προς πρωτόγνωρες καταστάσεις

By on October 5, 2017
ζερβος

Το μεγάλο αγχωτικό ερώτημα που βιώνει η χώρα μας είναι που πηγαίνουμε σαν λαός και ποιος ο μεγάλος κίνδυνος που απειλεί να ρουφήξει το έθνος μας. Μετά από 40 χρόνια Ευρωπαϊκής Ένωσης, γνωρίζουν οι περισσότεροι ότι η Ευρώπη των Λαών ήταν απατηλό όνειρο.
Αντί τούτου, τα μονοπώλια τα μεγάλα τραστ και η κατάργηση των δασμών εντός της Ένωσης, απέδειξαν ότι μόνο οι Τράπεζες και οργανωμένες ομάδες συμφερόντων εισέβαλαν στην ανοργάνωτη και αναχρονιστική χώρα μας και μας κατέστησαν με την πολιτική που ακλούθησαν, μια εξαρτημένη ευρωπαϊκή επαρχία, της οποίας το μέλλον θα εξαρτάτε πλέον, από όλους εκείνους τους Έλληνες πολιτικούς, που είχαν μεγάλο συμφέρον υπηρετώντας τις εντολές των Ευρωπαίων οι οποίες, εκ των υστέρων διαπιστώνουμε το πόσο εθνοκτόνες ήταν. Είναι πράγματι απορίας άξιο, γιατί ο πνευματικός κόσμος της Ελλάδος, αυτός που έχει απομείνει, έχει πέσει σε «χειμερία νάρκη» και δεν αφυπνίζει τον αποπροσανατολισμένο πολίτη ότι αν δεν αντιδράσουμε δυναμικά, θα παραμείνουμε εσαεί, σε τροχιά ενος πρωτόγνωρου οικονομικού και κοινωνικού κυκλώνα. «Τυφλοί στην σκέψη και τον νουν» ο πολιτικός κόσμος έχασε, είτε εξαργύρωσε την συνείδησή του και την φιλοπατρία του, στην υπηρεσία ξένων δυνάμεων και μιας ολιγαρχίας ιδιωτικών συμφερόντων.
Η πλατωνική ιδέα «περί πατρίδος» φαίνεται «αναχρονιστική» και αταίριαστη για την κοινωνία μιας μικρής χώρας που παλεύει για επιβίωση. Κάτι χειρότερο από την οικονομική κρίση που τεχνηέντως δημιουργήθηκε και μαστίζει ανελέητα την κοινωνία μας, είναι η κοινωνική κρίση η οποία βαθαίνει,(σκόπιμα ;) διώχνοντας εκτός Ελλάδος 300 χιλιάδες νέους Έλληνες επιστήμονες, ενώ η πολιτική λύση που να μας επιβάλλεται απειλεί με διάλυση του κοινωνικού μας Ιστού και εμφύλιες εξεγέρσεις και όχι την έξοδο μας από την «δύνη». Με τον πατριωτισμό των Ελλήνων σε άτακτη υποχώρηση και θυσία της εθνικής μας ανεξαρτησίας στον Βάαλ των κομματικών συμφερόντων, ο κίνδυνος διολίσθησης της πατρίδας μας σε ένα νέο εμφύλιο, ο όποιος θα μας καταστρέψει ολοσχερώς, είναι όχι μόνο υπαρκτός, αλλά ίσως και προγραμματισμένος. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ αν και γνωριζει ότι η πλειοψηφία των πολιτών είναι εναντίον της, σε καμία περίπτωση δεν εννοεί να απαγκιστρωθεί από τα προνόμια τα οποία απολαμβάνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Ένας εμφύλιος, αποτέλεσμα της ιδέας του Διαιρεί και Βασίλευε των ξένων δυνάμεων είναι γνωστό παιχνίδι και μάλιστα δοκιμασμένο το 1945 όπου αιματοκυλήθηκε η Ελλάδα, αλλά τα προνόμια και η φαυλότητα και διατηρηθήκαν και διευρύνθηκαν, με τις ευλογίες και με την παρότρυνση των ξένων Masters. Πρόσφατα, η Ευρώπη κυρίως η Γερμανία απροκάλυπτα δήλωσε την αντίθεση της τόσο με την διενέργεια των τελευταίων εκλογών, όσο και με το αποτέλεσμα, που έφεραν στη εξουσια, αριστερό κόμμα, κάτι που ήταν αδιανόητο για την δεκαετία του 50. Το «Καραμανλής η Τανκς» της εποχής εκείνης αντικαταστάθηκε από το σημερινό ότι «δεν θα αφήσουμε την πατρίδα να οδηγηθεί στην καταστροφή» από την διακυβέρνηση της χώρας από το ΣΥΡΙΖΑ. Με ποιο τρόπο, αφού οι εκλογές έγιναν ήδη; Είναι σαν να μην παραδέχεται η αντιπολίτευση την εγκυρότητα τους, είναι σαν να διεκδικεί η δεξιά την μοναδικότητα του εθνικόφρονα ηγέτη! (προφανώς εντολές από την «δημοκρατική» Ευρώπη)
Δυστυχώς οι Ευρωπαίοι συμμερίζονται τις απόψεις της δεξιάς παράταξης διότι όλοι είμαστε μέλη του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής ένωσης και του «ανΉκωμεν εις την Δύσιν». Η σημερινή κυβέρνηση, ορθότατα, έχει κηρύξει αμείλικτο πόλεμο κατά της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και φοροαπαλλαγών της ολιγαρχίας, που έκτισε την ευημερία της με την υποστήριξη των συντηρητικών κυβερνήσεων, οι οποίες πάντοτε ανήκαν στο χώρο του νεοφιλελευθερισμού και της δεξιάς. Το αποτέλεσμα διαφαίνεται από τον φανατισμό και το δηλητήριο με το οποίο εκφράζεται ο αρχηγός της δεξιάς, σε μια προσπάθεια ενορχήστρωσης της ανθελληνικής πολιτικής της Γερμανίας και των πανικοβλημένων παρανομούντων, οι οποίοι έχουν καλομάθει να χρησιμοποιούν τον εθνικό πλούτο, σε εξυπηρέτηση και πέραν αυτού «Γαία πυρή μιχθΉτω». Οι πρόσφατες αποκαλύψεις οικονομικών σκανδαλών και λίστες χιλιάδων παρανομούντων έχουν εξοργίσει την ελληνική κοινωνία η οποία υποφέρει εκθλιβόμενη κάτω από τα κερδοσκοπικά συμφέροντα των τοκογλυφικών κύκλων, οι οποίοι αποτελούν μέρος της πολιτικής των ξένων έναντι στην χώρα μας.
Εθνικά φαίνεται να βρισκόμαστε στα τελευταία σκαλοπάτια φιλοπατρίας ώστε να λέμε με σιγουριά ότι, αν το 1800-1825 είχαμε τότε τον ίδιο βαθμό φιλοπατρίας και εθνικής συνείδησης που έχουμε τώρα, θα είμαστε ακόμη υπόδουλοι στους Τούρκους. Ευτυχώς όμως και υπήρξε την εποχή εκείνη ένας Καποδίστριας, μια Φιλική Εταιρία και το τρίπτυχο των νησιών Ύδρας, Σπετσών και Ψαρών. Σε αυτούς οφείλουμε την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Πως διάολο ξεπέσαμε τόσο; Πως οι Μεμέτηδες μας ξεπέρασαν τόσο; Πως θα αποκτήσουμε ξανά την εθνική ευαισθησία, να δώσουμε όλοι τα πάντα για την απελευθέρωση της αλυσοδεμένης πατρίδας μας από τα νύχια των ξένων δυναστών, δανειστών. Συγκλονιστικό το κείμενο του Έλληνα συγγραφέα Π.Λ.Παπαγαρυφαλλου: «Σκόρπισαν οι φαύλοι μετά πολλής ακηδίας ο,τι μετά τόσου μόχθου έχτισε η ελληνική αγροτιά στο διάβα του χρόνου. Πρόκειται για απότοκο φαινόμενο της γενικής αποσυνθέσεως της χώρας από τους ιδίους ανεύθυνους κυβερνήτες με την αγαστη συνεργασία και στήριξη και αυτής δήθεν αντιπολιτεύσεως εν των συνόλω της, οι οποίοι μετέτρεψαν τον υπερήφανο Έλληνα, σε επαίτη των ευρωπαϊκών επιχορηγήσεων. Αυτός ο κόσμος της εθνοκτόνου φαυλότατος δεν φεύγει με την ψήφο η οποία ανακυκλώνεται και τους αναπαράγει. Αυτός ο κόσμος μπορεί να ανατραπεί μόνο με μια νέα 25η Μαρτιού».
Αυτή η φαυλότητα εχει απλωθεί σε ολες τις δομές και δραστηριότητες της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό το χωλό και ανοργάνωτο κράτος μας κληρονόμησε η ολιγαρχία των συμφερόντων. Έχουμε όμως τον νου και τη συνείδηση να προχωρήσουμε σε μια κοινωνική επανάσταση αψηφώντας την οικονομική ολιγαρχία και προσκείμενους προς αυτήν, κύκλους; Έχουμε ομοψυχία η είμαστε άψυχα πιόνια μας ξένης πολιτικής που μας επέβαλαν οι ομάδες συμφερόντων και οι πολιτικές ξένων δυνάμεων; Αυτό είναι το αμείλικτο ερώτημα στο όποιο πρέπει να δώσουμε απάντηση και μάλιστα χωρίς καθυστέρηση, ο βαλτός της ελληνικής γραφειοκρατίας και της Κρόνιας όρεξης του κράτους να τρώει τα παιδιά του, είναι ανάγκη να παταχτούν με κάθε μέσο.

Γιάννης Ζερβός