AB BASILOPOULOS
Mythos

Νίκος Σολωμός: «Περιφερειακότητα και Πανεπιστημιακότητα στο Ιόνιο»

By on December 30, 2017
1

Σε ραδιοφωνική συνέντευξη του επικεφαλής καθηγητή του ΤΗΜΟ κ. Δ. Κατερέλου ο οποίος, μαζί με τον καθηγητή κ. Μπούκα, δίνει -πολιτικά αβοήθητος- τον αγώνα του δικαίου έναντι του αδίκου, μέσα στις στημένες συνεδριάσεις της νέας «καθηγητικής» επιτροπής ΤΕΙ-ΙΠ, ακούστηκε πως η αντιπροσωπεία του κερκυραϊκού πανεπιστημίου αναμασά τα ίδια μεσαιωνικά φληναφήματα περί ακαδημαϊκής ανάγκης περιχαράκωσης της εδαφικής επικράτειας του Ιονίου Πανεπιστημίου εντός Κερκύρας.
Τον θρασύ αυτό τοπικισμό και αναχρονισμό, σήμερα, την εποχή της παγκοσμιοποίησης, των επικοινωνιών και της γεφύρωσης των αποστάσεων, τον βαπτίζουν προϋπόθεση/πεμπτουσία ενός αληθινού Πανεπιστημίου και βάζουν το ΤΗΜΟ να απολογείται που δέν υποτάσσεται στον παραλογισμό να πάψει να θεραπεύει ή να επεκτείνει το τεχνολογικό αντικείμενό του, επειδή έτσι τους βολεύει στην Κέρκυρα. Με αφορμή τα όσα ακούστηκαν εκεί, θυμήθηκα όσα είχα γράψει σε μία παρέμβασή μου πολύ παλαιότερη (06/02/2013) που δημοσιεύτηκε με σκοπό να αφυπνίσει από τον εφησυχασμό τους τοπικούς πολιτικούς ώστε να δράσουν και να μην αιφνιδιαστούν. Δυστυχώς οι περισσότεροι αποκοιμήθηκαν ή αδιαφόρησαν και τα θλιβερά αποτελέσματα τα βιώνουμε τώρα.
Παραθέτω το τότε (άν όχι προφητικό ; τουλάχιστον έγκαιρο) άρθρο με την επιφύλαξη πως η ζεύξη πρός δημοσίευμα της ΔΑΠ Κέρκυρας (που δείχνει πως η τοπικιστική πόρωση για την υπερσυγκέντρωση του Ιονίου Πανεπιστημίου εντός Κερκύρας είχε τόσο μεθοδικά καλλιεργηθεί από το ακαδημαϊκό κατεστημένο που είχε διαβρώσει μέχρι και τις πολιτικές νεολαίες), δεν λειτουργεί πιά, και συνεπώς δεν μπορείτε να διαβάσετε το ιδεολόγημα μιάς τέτοιας νεολαίας το οποίο τότε σχολίαζα. Παρ’ όλα αυτά, επειδή η ιστορία δυστυχώς επαναλήφθηκε όπως ήταν αναμενόμενο, μπορείτε να αντιληφθείτε πως τά ίδια (περί “campus” πανεπιστημιουπόλεως κλπ βολικά) έλεγαν οι φοιτητές τότε. Ισως κάποιος ξαναβρεί και την παραπομπή της διαδικτυακής ζεύξης.
Το τί αντιμετωπίζει σήμερα η περί δικαίου αγωνιζόμενη διμελής αντιπροσωπεία του ΤΗΜΟ μέσα στο Υπουργείο Παιδείας το αντιλαμβανόμαστε διαβάζοντας τί έλεγαν λίγο ματά από το αρθρο στις 16/04//2013 (αρχής γενομένης από το 1985) τα σωματεία των καθηγητών του κερκυραικού πανεπιστημίου, όταν τους ζητούσαν όχι την τωρινή συγχώνευση (ήτοι κατάργηση του ΤΕΙ και διάλυση των πάντων στην Κεφαλληνιακή έδρα του) αλλά μιά απλή ομοσπονδιοποίηση (ήτοι συνέχιση ύπαρξης και των δύο ιδρυμάτων και διοικητική συνεργασία). Η πολιτική αδράνεια για τη διάσωση του ΤΕΙ κάνει κάθε παλαιότερο σχέδιο ΑΘΗΝΑ να φαίνεται σε κομβικά σημεία καλύτερο. Αλλά τότε ενδιαφερόμασταν όχι συνολικά για το ΤΕΙ καθ αυτό, αλλά μόνο μήπως και κλείσει το μετονομασθέν σε Τμήμα Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας, τμήμα δημοσίων σχέσεων. Για ένα πολύτιμο δέντρο χάσαμε ένα δάσος (την έδρα ενός αυτοδιοίκητου Ιδρύματος και ένα εξ’ ίσου πολύτιμο ακαδημαϊκό Τμήμα τεχνολογίας). Οι εν Κερκύρα «καθηγητές» μας είχαν από τότε διαφωτίσει για αυτά που λένε σήμερα οι 4 αντιπρόσωποί τους εντός του Υπουργείου, αρνούμενοι την υπόσταση του ΤΗΜΟ. Ητοι τον ισχυρισμό ότι με την συνομοσπονδία (τότε πρόταση) και πολύ περισσότερο με τη συγχώνευση (τωρινή μεθόδευση) πλήττεται η επιστημονική φυσιογνωμία (!) και η ίδια η ύπαρξη του Ιονίου Πανεπιστημίου (!) Το σχετικό τους δημοσίευμα/ανακοίνωση με την οποία μέμφονται την Πρύτανη γιατί …τόλμησε να συζητήσει για ομοσπονδία ιδρυμάτων (..με πολλά οικονομικά ανταλλάγματα από το Υπουργείο πρός το Ιόνιο πανεπιστήμιο για την γαλαντομία του να συζητά με ..κατώτερους (έτσι λογίζονταν τα ΤΕΙ τότε)), παρατίθεται και αυτό, παρακάτω. Ετσι κατατοπιζόμαστε για το τί μυαλά φέρονται και τί είδους ιδέες συζητούνται στην νέα Επιτροπή που ελέησε να συστήσει το Υπουργείο, με την ρεαλιστική σύσταση/αναγκαία συνθήκη παραμονής του ΤΗΜΟ να ομοφωνήσει.
Είναι τραγικό για το ΤΗΜΟ πως το μέχρι πρότινος υπό διοικούσα επιτροπή και μαστιζόμενο από έριδες, διαμάχες, αλληλουπονομεύσεις Κερκυραικό Πανεπιστήμιο, εμφανίζεται να υποβάλλει -δήθεν ακαδημαικά- τελεσίγραφα και όρους, που το βολεύουν στην διαχρονική επιδίωξη μιάς κερκυραικής απροκάλυπτης τοπικότητας.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΤΗΤΑ στο Ιόνιο: η ενότητα μέσα από την εξάπλωση και η διάσπαση μέσα από την δήθεν «ενότητα»… (06/02/2013)
Πρίν 3 χρόνια την Δευτέρα 08.03.2010 δημοσίευσα ένα άρθρο στον τοπικό τύπο με τίτλο “Περιφερειακότητα και Πανεπιστημιακότητα στο Ιόνιο”.
Ο σκοπός που αρθρογραφώ κατά καιρούς από τότε ήταν και είναι η συνεισφορά στην επιβίωση του Τεχνολογικού Ιδρύματος της Επτανήσου και όχι η περιβολή μου με το μανδύα του μάντη κακών, ούτε η καλλιέργεια κενής πολιτικής εικόνας. Διαβάζοντας τα τεκταινόμενα, μέ λύπη διαπιστώνω πως απέτυχα. Ολα όσα έχω δημόσια πεί για τα διαρθρωτικά προβλήματα, τις περίεργες και φυγόκεντρες διοικούσες επιτροπές από την ιδρυτική εποχή Αρσένη αλλά και για τα άλλα πολύ βαθύτερα αίτια των κλυδωνισμών, από την εποχή που ήμουν δημοτικός σύμβουλος Πάλης το 2004, έχουν δυστυχώς επιβεβαιωθεί. Σκέφτηκα όμως να αρχίσω να τα παραθέτω, με σειρά υπαγορευόμενη από τις τρέχουσες εξελίξεις. ϊσως είναι χρήσιμα σε σκεπτομενους που ενδιαφέρονται να συνεισφέρουν στον σισύφειο αγώνα καθιέρωσης, ευστάθειας και προόδευσης των πνευματικών ιδρυμάτων στην Επτάνησο. Οι λόγοι:
1. αφήνουμε για 14 χρόνια να επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη. Περιορίζαμε την δράση σε δημόσιες σχέσεις εξωραϊσμού.
2. Δέν βλέπουμε τις αληθινές αιτίες αλλά βλέπουμε άνετα εξιλαστήρια πρόσωπα. Τα βάλαμε με τον υπουργό κ. Αρβανιτόπουλο.
3. Δέν ξέρουμε κατα βάθος τον αντίπαλο σε αυτόν τον δίκαιο αγωνα. Ο αντίπαλος είναι η ανταγωνιστικότητα μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα.
4. Δέν υπάρχει ενιαίο εξορθολογισμένο μέτωπο αλλά μιά βαβυλωνία επιχειρημάτων, αρχής γενομένης από το ίδιο το διδακτικό ερευνητικό προσωπικό των ΤΕΙ. Κάποιοι σοφοί από αυτούς σιωπούν.
5. Δέν συνειδητοποιούμε πως το Αυτοδιοίκητο του ΤΕΙ αλλά και ο κεντρικός σχεδιασμός είναι μύθοι που εμποδίζουν την τοπική κοινωνία να εμπλακεί για να το βγάλει από την κρίση. Οι τοπικές κοινωνίες εντός και εκτός νήσων Ζακύνθου Λευκάδος και Κεφαλληνίας δέν υστερούν πολιτικά στην σύγκριση με εκείνη της Κέρκυρας. Ομως, κάθε φορά που το ΤΕΙ βουλιάζει ψάχνει την τοπική κοινωνία και κάθε φορά που νομίζει πως αναπνέει την βαυκαλίζει.
6. Η τοπική κοινωνία αποζητάει ηγήτορες προόδου και όχι διαχειριστές υφισταμένων πλαισίων. Οταν όλα τα πανεπιστήμια σήμερα αποκτούν συμβούλια διοίκησης από λαμπρές προσωπικότητες και όχι απαραίτητα από καθηγητές, δέν μπορεί να λείπει η πολιτική ηγεσία της κοινωνίας μέσω αυτών που η ηγεσία επιλέγει. Πως αφέθηκε ένα τέτοιο ίδρυμα στον αυτόματο μιάς “διοικούσας επιτροπής”-ιερατείου, παλαιάς κοπής; Πως αφέθηκε παθητικά ως βορά του κεντρικού σχεδιασμού; Τώρα ψάχνουμε εντόπιες προσωπικότητες για στήριξη όπως και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο έψαξε για πρυτανικές παρεμβάσεις διασφάλισης της “πανεπιστημιακής” (περιέργως και ισοδύναμα “κερκυραικής”) καθαρότητας του.

Παραθέτω το κείμενο όπως ως ειχε τότε. Τα τότε επίκαιρα στοιχεία κλπ. δέν αποκρύπτουν την σημερινή επικαιρότητα της ουσίας του: (8 Μαρ. 2010) ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΤΗΤΑ στο Ιόνιο: η ενότητα μέσα από την εξάπλωση και η διάσπαση μέσα από την «ενότητα».
Ο κ. εκπρόσωπος της ΔΑΠ/ΝΔΦΚ του Ιονίου Πανεπιστημίου της Κέρκυρας (το οποίο ως γνωστόν ετεροπεριορίστηκε μέχρι το 2004 γεωγραφικά στην Κέρκυρα ενώ από τότε μέχρι σήμερα αυτοπεριορίζεται παντοιοτρόπως πάλι στην Κέρκυρα, παρά την περί του αντιθέτου εξαγγελία του πολιτικού ιδρυτή του Ανδρέα Παπανδρέου το 1982) αποφάσισε (βλ. ανάρτηση στην ιστοσελίδα του πρ. υπουργού κ. Δένδια, http://www.nikosdendias.gr/forum.php?id=25) να ανακοινώσει την πολιτική θέση της στο επαναφερθέν ζήτημα της συνεχιζόμενης μη εξάπλωσης του Πανεπιστημίου στην υπόλοιπη Επτάνησο (σε αντίθεση με ότι σκοπίμως και εξ’ αρχής και επιτυχημένα έπραξε το Πανεπιστήμιο Αιγαίου) επαναφέροντας -και περιστρεφόμενη γύρω από- το ψευδεπίγραφο ιδεολόγημα πως «η διασπορά του Ιονίου Πανεπιστημίου απειλεί την ενότητα του».
Έφθασε μάλιστα στο σημείο να επικρίνει αβίαστα τον εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό του κ. Γ. Αρσένη για την ίδρυση ΤΕΙ ανεπτυγμένων ανά την επικράτεια, ή να χαρακτηρίζει τον προβληματισθέντα επί του θέματος κ. Μαχειμάρη ως «τον άνθρωπο που η Κέρκυρα ατύχησε να έχει Νομάρχη» και άλλα βαρύγδουπα όπως «καθώς θεωρούμε πλέον τον κ. Μαχειμάρη αφερέγγυο, επικίνδυνο και κατώτερο των περιστάσεων για ένα ζήτημα που είναι ζωής και θανάτου (!) για το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα, καλούμε το Νομαρχιακό Συμβούλιο Κέρκυρας να επαναφέρει άμεσα στην τάξη τον Νομάρχη και να αφαιρέσει από τον τελευταίο τον χειρισμό ενός τόσο σημαντικού θέματος, ενώ καλούμε την Σύγκλητο και τους προέδρους των Τμημάτων να τοποθετηθούν με σαφήνεια απέναντι στο ζήτημα, διατρανώνοντας την βούληση της πανεπιστημιακής κοινότητας να διατηρηθεί ο ενιαίος ΠΑΝ-επιστημιακός της χαρακτήρας».
Επειδή ή χρονική επιβίωση του δημοσιεύματος αυτού δείχνει ότι η θέση αυτή δεν μετεβλήθη από τότε μέχρι σήμερα, και επειδή εις πείσμα όσων δηλώνει ο κ. εκπρόσωπος της φοιτητικής αυτής παρατάξεως ήτοι «πρέπει να επαναλαμβάνουμε ότι δεν βλέπουμε καμιά σύνδεση ανάμεσα στις έννοιες Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και Ιόνιο Πανεπιστήμιο», οι έννοιες Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και Ιόνιο Πανεπιστήμιο συνδέονται με την ίδια ακριβώς λεκτική σοφιστεία που ο ίδιος χρησιμοποίησε («η διασπορά απειλεί (πάντα) την ενότητα» …ιδίως όταν πρόκειται για πανεπιστήμιο), καλό θα ήταν η ΔΑΠ του Ιονίου Πανεπιστημίου να στοχαστεί επί των ακολούθων ερωτημάτων ώστε να διερευνήσει και να μας διαφωτίσει, λόγω συμπτωματικής γεωγραφικής γειτνίασης και με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο Κερκύρας και με την Περιφέρεια Κερκύρας και υπολοίπων Νήσων:
Εάν επέδρασε ποτέ (πόσες φορές και πώς) το Ιόνιο Πανεπιστήμιο της Κέρκυρας ή τα μέλη ΔΕΠ κεχωρισμένα, στον στρατηγικό σχεδιασμό των αναπτυξιακών προγραμμάτων της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων και, αντίστροφα, εάν η τελευταία παρενέβη ποτέ πολιτικά στις κυβερνήσεις για την προώθηση επιδιώξεων του Πανεπιστημίου συμπεριλαμβανομένης και της γνωστικής του διεύρυνσης με νέα αντικείμενα προκειμένου να «υπηρετήσει» τους σκοπούς της και τις «χαραγμένες» της πολιτικές. Μήπως και η δραστηριότητα της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων στα υπόλοιπα Επτάνησα τείνει βαθμιαία να καταστεί συμβολική αντί ουσιαστική και περιοριζόμενη στα απολύτως απαραίτητα, επειδή η ενασχόλησή της με αυτά έπληξε την «ενότητά» της;
Επίσης, μήπως η εν τοις πράγμασι μηδενική έως ανύπαρκτη συνεκτικότητα της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων ως λειτουργικής διοικητικής και αναπτυξιακής αλλά και πολιτισμικής οντότητας οφείλεται σε αυτήν ακριβώς την απευκταία πολυδιάσπαση της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων δηλαδή την απώλεια της πολύτιμης «ενότητας» της εξ’ αιτίας της άχαρης και απρόθυμης προσπάθειας να καταπιάνεται -αναγκαστικά κατά καιρούς- με τα λεγόμενα «αλλότρια» (δηλαδή μη κερκυραικά) θέματα;

Νικόλαος Σολωμός
Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Παλλικής