Mythos
Mythos

Επίσκεψη στη Μεγάλη Ελλάδα No 2

By on May 28, 2018
italia

Φθάσαμε στο Μπάρι χωρίς να το καταλάβουμε! Η καλοπέραση είναι αναμφισβήτητα ο επιταχυντής του χρόνου. Όταν η παρέα είναι καλή έχεις την ψευδαίσθηση ότι η διάρκεια ενός ταξιδιού είναι πολύ μικρότερη. Και στη δική μας όμορφη παρέα το κέφι ήταν αδιάκοπα στο φόρτε του.
Αποβιβαστήκαμε γρήγορα και μετά από εξπρές διατυπώσεις στο τελωνείο, ξεκινήσαμε με το πούλμαν για το ταξίδι προς τη Μεσσήνη. Το Μπάρι είναι το δεύτερο πιο σημαντικό οικονομικό κέντρο της νότιας Ιταλίας μετά τη Νάπολη. Η κίνηση στους δρόμους είναι μεγάλη και αυτά που βλέπεις θυμίζουν Ελλάδα. Οι Ιταλοί οδηγοί γράφουν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας στα παλιά τους τα ελαστικά! Οι «σφήνες», οι παραβιάσεις σημάτων και οι υψηλές ταχύτητες είναι συνηθισμένες οδηγικές συμπεριφορές. Όσο για το κόκκινο, παραβιάζεται κατά κόρον! Την μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι οι Ιταλοί πάσχουν από… αχρωματοψία! Ο οδηγός μας, πάντως, παρά το όγκο του πούλμαν, έδινε ρεσιτάλ ελιγμών και το ταξίδι μας δεν σημαδεύτηκε ούτε από μια… γρατσουνιά! Το Μπάρι έχει πληθυσμό γύρω στις 350 χιλιάδες, αλλά ολόκληρη η μητροπολιτική περιοχή φθάνει το ένα εκατομμύριο. Η πόλη είναι έδρα αρκετών πανεπιστημιακών σχολών. Ενδιαφέρον, εξάλλου, παρουσιάζει και η αρχιτεκτονική πολλών κτιρίων του. Περίφημη είναι η βασιλική του Αγίου Νικολάου η οποία θεμελιώθηκε το 1087. Κάτω από την Αγία Τράπεζα φυλάσσονται τα λείψανα του αγίου ο οποίος είναι πολιούχος της πόλης.
Αξίζει να αναφερθεί ότι τη νύκτα της 2ας Δεκεμβρίου του 1943 γερμανικά αεροσκάφη βομβάρδισαν το λιμάνι της πόλης σε μια προσπάθεια να ανακόψουν την επέλαση των συμμαχικών δυνάμεων. Από την επίθεση βυθίστηκαν πολλά πλοία, κάτι που έδωσε στο Μπάρι το όνομα «Μικρό Περλ Χάρμπορ». Η αεροπορική αυτή επίθεση είχε σαν αποτέλεσμα να γίνει το Μπάρι η μοναδική ευρωπαϊκή πόλη που έζησε την εμπειρία του χημικού πολέμου στη διάρκειά του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου! Ανάμεσα στα πλοία που βυθίστηκαν μέσα στο λιμάνι ήταν το τύπου «Λίμπερτι» Τζον Χάρβεϊ που μετέφερε αέριο μουστάρδας. Πιστεύεται ότι αέριο μουστάρδας είχε αποθηκευτεί και στην προκυμαία προκειμένου να προωθηθεί στο μέτωπο. Τι ζητούσε το θανατηφόρο αέριο στο Μπάρι; Η απάντηση απλή. Οι σύμμαχοι σκόπευαν να το χρησιμοποιήσουν αν οι Γερμανοί, πάνω στην απόγνωσή τους, πραγματοποιούσαν επίθεση με χημικά! Η ύπαρξη του αερίου ήταν άκρως απόρρητη. Οι τοπικές αρχές είχαν πλήρη άγνοια για την ύπαρξή του. Έτσι οι γιατροί των νοσοκομείων εφάρμοζαν λάθος θεραπείες στα θύματα με αποτέλεσμα να αυξηθεί αδικαιολόγητα ο αριθμός των θυμάτων.

ΣΤΟΝ ΤΑΡΑΝΤΑ
Αφήσαμε το Μπάρι και μετά από μια ευχάριστη διαδρομή 110 χιλιομέτρων φθάσαμε στον Τάραντα, την αρχαία ελληνική αποικία, που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του τεράστιου κόλπου τον οποίο σχηματίζει η «μπότα» του ιταλικού νότου. Ο Τάραντας ιδρύθηκε από τους Σπαρτιάτες το 706 π.Χ. Ήταν η μοναδική αποικία της Σπάρτης στη Μεγάλη Ελλάδα. Η μικρή πόλη που προϋπήρχε ονομαζόταν Άνξα. Η νέα αποικία πήρε το όνομά της από τον Τάραντα, γιο του θεού Ποσειδώνα και μιας τοπικής νύμφης (αχ αυτός ο Ποσειδώνας, δεν είχε αφήσει νύμφη για νύμφη!). Η αποικία των Σπαρτιατών αναπτύχθηκε γρήγορα και επέβαλε την κυριαρχία του σε γειτονικές πόλεις. Όταν τον 3ο π.Χ. αιώνα οι Ρωμαίοι απείλησαν την αποικία, ο Τάραντας συμμάχησε με τον βασιλιά της Ηπείρου, Πύρρο. Λίγα χρόνια μετά τους Πυρρικούς Πολέμους (272 π.Χ.) οι Ρωμαίοι κατέλαβαν την πόλη και κατάστρεψαν τα τείχη της. Ο Τάραντας –όπως και όλες οι αρχαίες ελληνικές αποικίες– παρουσιάζουν μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον. Εντυπωσιακό είναι το Αραγονέζικο Κάστρο το οποίο χωρίζει από τη στεριά μια στενή λωρίδα θάλασσας. Εκεί κοντά βρίσκεται και ο αρχαιολογικός χώρος του Ναού του Ποσειδώνα από τον οποίο διασώζονται μόνο δύο τεράστιες κολώνες. Το μέγεθός τους πάντως μας δίνει μια ξεκάθαρη εικόνα για τις διαστάσεις του Ναού. Ο περίπατός μας στην πόλη –που ο πληθυσμός της ξεπερνά τις 200 χιλιάδες– ήταν ένα απαραίτητο ξεμούδιασμα. Πριν από τη δύση του ήλιου θα έπρεπε να διανύσουμε άλλα 350 χιλιόμετρα για να φθάσουμε στη Μεσσήνη της Σικελίας. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ, όμως, την ερχόμενη εβδομάδα. Μέχρι τότε να περνάτε καλά.

Γιώργος Μεσσάρης

2