Σημείωμα για τη ζωγραφική της Μαρίνας Στελλάτου

Με αφορμή την ολοκλήρωση της έκθεσής της «Μέσα από τον Καθρέφτη», στην γκαλερί ΠΕΡΙΤΕΧΝΩΝ στην Αθήνα. Από τις «Αποικίες» και «Αταξίες Παιχνιδιών», εκθέσεις της το 2009 και το 2010 αντίστοιχα, η Μαρίνα Στελλάτου πέρασε μέσα από τον καθρέφτη τής ύπαρξης, διαθλώντάς τον δημιουργικά.
Τα παιχνίδια της Μαρίνας ζωντάνεψαν. Η ίδια ωρίμασε. Γέννησε. Τα παιχνίδια της πήραν σάρκα και οστά. Ένα ευλογημένο αγοράκι γεννήθηκε, ένας ρωμαλέος Ανίκητος! Μέσα από τον καθρέφτη μνήμης, που μάς παρουσιάζει υπό το πρίσμα του γεγονότος της γέννας του γιου της, γίνεται η ίδια παιδάκι που ξαναγεννιέται ζωγραφικά, μέσα σε μήτρα Νεοκλασσικού Οίκου κι αφήνεται σε χέρια προστατευτικά αρσενικής ισχύος στην οποία επιτρέπει να την κυριαρχήσει. Το έργο της Συμβολιστικό και με την Τεχνική τού Ονείρου, με κάτι σκούρο καθισμένο στον περίγυρο, σε αντικατάσταση του φόντου λαμπρότητας της προηγούμενης ενότητας. Ηδονή… Οδύνη… και σύνθεση νέας Χαράς. Ευλογημένο χώνεμα του Σπόρου στη Γη μαζί μ’ ένα σκίρτημα αποσιωπημένου ρίγους και βαθιάς ηρεμίας αποτυπωμένων ζωγραφικά. Πάντα κυρίαρχη της τεχνικής της λέει με τα χρώματά της αυτό που εννοεί κι εννοεί αυτό που χρωματικά απλώνει. Ο ζωγραφικός της κόσμος δεν αποτελεί φαντασίωση, αλλά αποτύπωση τού υπαρκτού ψυχικού της γίγνεσθαι. Ένα άηχο τραγούδι παίρνεις, καθώς επισκέπτεσαι το ζωγραφικό της σπίτι, από ένα πάρτι παιδικό που συνεχίζεται πριν καν αρχίσει…

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος
Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός

Related Posts