Για τις τράπεζες ρε γαμώτο…

Αν κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ θα αδειάσουν οι τράπεζες, δήλωσε ο Πρωθυπουργός και έφυγε τρέχοντας να συναντήσει την προστάτιδα των τραπεζών, Άνγκελα Μέρκελ, για να αποτρέψει, όχι το άδειασμα των τραπεζών, αλλά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν το επιχείρημα για το επαπειλούμενο άδειασμα των τραπεζών, κάτι σαν την επαπειλούμενη έκτρωση, κοινώς έκτρωμα, ήταν σοβαρό, θα απαντούσα ότι δεν με απασχολεί. Επειδή, όμως, αποτελεί κινδυνολογική πλάνη, αναλογίζομαι, αν αδειάζει κάτι που είναι άδειο; Και μια απορία ευκτική του υποθετικού λόγου:
Αν σήμερα όλοι οι καταθέτες απαιτούσαν από τις τράπεζες τις καταθέσεις τους, για να τις επενδύσουν στα τραπεζικά υποστρώματα των κρεβατιών τους (υποεπένδυση), θα μπορούσαν αυτές να ανταποκριθούν στους καταθέτες; Τραπεζική νεκροφιλία, μια και «το κεφαλαίο είναι νεκρή εργασία, που σαν βρικόλακας, ζει μόνο ρουφώντας το αίμα της ζωντανής εργασίας και όσο πιο πολύ ζει, τόσο πιο πολύ αίμα ρουφάει». (Καρλ Μαρξ). Σε κάθε περίπτωση το άδειασμα των άδειων τραπεζών μου θυμίζει τον τρελό, που προσπαθεί να βγάλει νερό από το πηγάδι με το καλάθι.

Τίτσα Τσιμάρα
Μέλος Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Κεφαλονιάς

Related Posts