«Μόνο να δώσω ήθελα στην ΑΕΚ…»

Ήταν 20 Οκτωβρίου του 1999, όταν ο καρκίνος νίκησε τον αείμνηστο Λουκά Μπάρλο και τον έστειλε να παρακολουθεί την αγαπημένη του ΑΕΚ απ’ την κερκίδα των αγγέλων. Το ότι δεν τον πρόλαβα είναι σίγουρο, απλά δεν τον θυμάμαι ούτε καν ως ξεθωριασμένη ανάμνηση στα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Ίσως λόγω του ήπιου και απόμακρου από το 1981 και έπειτα χαρακτήρα του, όταν αποφάσισε πως τα νέα ήθη του ποδοσφαίρου δεν του ταιριάζουν αφήνοντας τον προεδρικό θώκο της «Ένωσης», της ομάδας για χάρη της οποίας δεν δίστασε να υποθηκεύσει το σπίτι του. Τι είχε καταφέρει όμως μέσα στην επταετία που προηγήθηκε της απόφασης του να αποκοπεί απ’ τα δρώμενα; Η σεζόν 1973-74 ολοκληρωνόταν ως ακόμη μια απογοητευτική χρονιά για την ΑΕΚ, με την 5η θέση να αποτελεί ακριβές αντίγραφο της περσινής χρονιάς και τον Ολυμπιακό των ρεκόρ να αναδεικνύεται πανηγυρικά και εύκολα πρωταθλητής. Η λέξη πρωτάθλημα ήταν άγνωστη από την κατάκτηση του 1971, όταν η κορυφή είχε κατακτηθεί με τον μεγάλο Μπράνκο Στάνκοβιτς στον πάγκο και η αγγλική φινέτσα του Σταν Άντερσον (παλιού μεγάλου χαφ της Σάντερλαντ) δεν είχε αποφέρει τα αναμενόμενα. Το Μάρτιο του 1974 λοιπόν και με τον Γιάννη Θεοδωρακόπουλο να έχει παραιτηθεί, ο Λουκάς Μπάρλος αναλαμβάνει να ηγηθεί της μεγάλης προσπάθειας, με τη στήριξη μάλιστα του τότε δικτατορικού καθεστώτος.

Ακολουθώντας πλήρως το καταστατικό στη συνέχεια και θέλοντας να πάψουν οι ψίθυροι ότι σιγοντάρεται από τη χούντα, ο επιχειρηματίας απ’ τη Θεσσαλονίκη εκλέγεται δημοκρατικά και πανηγυρικά ως νέος Πρόεδρος της ΑΕΚ, με ποσοστό που πλησίασε μάλιστα κοντά στο 60%. Και εκεί αρχίζει η αναδόμηση των «κιτρινόμαυρων». Προτεραιότητα η θέση του προπονητή, μια θέση που καταλαμβάνει ένας 60χρονος δάσκαλος του ποδοσφαίρου, ο Ολλανδός (με τσέχικη καταγωγή) Φράντισεκ Φάντρονκ, τεχνικός που είχε χτίσει ουσιαστικά τη σπουδαία Ολλανδία του 1974 στο Μουντιάλ της Δυτικής Γερμανίας παραδίνοντας την έτοιμη στον Ρίνους Μίχελς. Ο Φάντρονκ, λάτρης της προπόνησης και των επαναστατικών μεθόδων, ξεκινά την αναμόρφωση δίνοντας νέους ρόλους σε παίκτες κλειδιά.

Γυρίζει τον Λάκη Νικολάου λίμπερο (ο γιατρός έπαιζε στην επίθεση), χρίζει βασικό τερματοφύλακα τον Στεργιούδα αντί του βετεράνου πια Νέστορ Ερέα και δίνει ξεκάθαρο ρόλο ηγέτη στον ζωντανό μύθο της ομάδας Μίμη Παπαϊωάννου. Με μεταγραφές ουσίας, όπως των Δέδε και Σκρέκη απ’ τον Πανιώνιο, την έλευση του αρτίστα Χρήστου Αρδίζογλου που ήρθε απ’ τον Απόλλωνα Σμύρνης (με το νεαρό Νίκο Καρούλια στα έμψυχα ανταλλάγματα!) αλλά και την προσθήκη δύο εξαιρετικών Γερμανών ποδοσφαιριστών, του Βάλτερ Βάγκνερ και του Τίμο Τσανλάιτερ, η ΑΕΚ είναι πανέτοιμη για την επιστροφή στο θρόνο. Ο Ολυμπιακός του Γουλανδρή όμως κατακτά τον τρίτο σερί τίτλο, με την αρμάθα του Φάντρονκ να τερματίζει στη δεύτερη θέση, δύο μόλις βαθμούς πίσω απ’ τους «Πειραιώτες». Είναι ολοφάνερο όμως πωε κάτι έχει αλλάξει στη Νέα Φιλαδέλφεια και πως το όμορφο ποδόσφαιρο της ΑΕΚ σύντομα θα φέρει και κούπες.

Ακόμα μια δεύτερη θέση (1975-76), αυτή τη φορά πίσω από τον καλύτερο ΠΑΟΚ όλων των εποχών, άφησε γλυκόπικρη γεύση στην ομάδα και τον κόσμο της, ενώ η ΑΕΚ είχε επιστρέψει πλέον και στα Κύπελλα Ευρώπης. Το 3-1 επί της Ίντερ Μπρατισλάβα για το Κύπελλο UEFA έμελλε να είναι το αποχαιρετιστήριο ματς για τη διοργάνωση, μια διοργάνωση που στον πρώτο γύρο οι «αετοί» είχαν πετάξει εκτός τη Βοϊβοντίνα και λίγο έλειψε να ανατρέψουν το 1-0 των Τσεχοσλοβάκων και να συνεχίσουν μακριά στο θεσμό. Στο θεσμό που ένα χρόνο αργότερα η ΑΕΚ θα άφηνε άφωνη ολόκληρη την Ευρώπη.

Το καλοκαίρι του 1976 είναι από τα πιο κομβικά στην ιστορία της ΑΕΚ, αφού ντύνεται στα κιτρονόμαυρα μια μεγάλη προσωπικότητα του συλλόγου και του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο κανονιέρης Θωμάς Μαύρος, πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μαζί του τον ακολουθεί απ’ τη Νέα Σμύρνη ο Μπάμπης Ιντζόγλου, ενώ κατεβαίνουν από τη Θεσσαλονίκη ο πολύπειρος τερματοφύλακας Νίκος Χρηστίδης (Άρης) και ο μέσος Τάκης Νικολούδης (Ηρακλής). Με δύο ικανότατους τερματοφύλακες στο ρόστερ λοιπόν (Στεργιούδα, Χρηστίδη), τους Ραβούση και Νικολάου κολώνες στην άμυνα, τον Αρδίζογλου μαέστρο υποβοηθούμενο από Νικολούδη και Τάσο στο κέντρο αλλά και δύο επιθετικούς πραγματικούς φονιάδες (Παπαϊωάννου, Μαύρο), ξεκίνησε η αγωνιστική περίοδος 1976-77.

Και μπορεί η «Ένωση» να τερμάτισε μεν στην 4η θέση ενός πραγματικά συγκλονιστικού πρωταθλήματος που πήγε στα χέρια του Παναθηναϊκού (ο 1ος με τον 4ο είχαν 3 βαθμούς διαφορά), ήταν ολοφάνερο δε από ένα σημείο και έπειτα πως το βάρος είχε πέσει στην ευρωπαϊκή καταξίωση. Πρώτο θύμα λοιπόν η Ντιναμό Μόσχας. Το 2-0 της Αθήνας (Νικολούδης, Παπαϊωάννου) έχει ισοφαριστεί από το 52′ του επαναληπτικού, η ΑΕΚ κρατάει στην παράταση και το πέναλτι του «παγωμένου» Κύπριου Τάσου στο 120′ δίνει την πρώτη μεγάλη πρόκριση. Εκεί περίμενε ένα όνομα που προκαλούσε τρόμο, η αγγλική Ντέρμπι Κάουντι, πρωταθλήτρια Αγγλίας του 1975 που στις τάξεις τις είχε ποδοσφαιριστές όπως ο Ρόι Μακ Φάρλαντ, ο Κόλιν Τοντ, ο χαρισματικός Άρτσι Γκέμιλ αλλά και ο πρώην φορ της Άρσεναλ Τσάρλι Τζορτζ.

Το εντός έδρας 2-0 με ισάριθμα γκολ του Βάγκνερ, θορύβησε του Εγγλέζους που άλλαξαν ακόμη και χόρτο για τον επαναληπτικό στο ”Μπέιζμπολ Γκράουντ”. Με τον Μπάρλο βαθύτατα συγκινημένο, οι «κιτρινόμαυροι» ταπεινώνουν τα ηχηρά ονόματα της Ντέρμπι με 2-3 στον επαναληπτικό και ο Πρόεδρος της ΑΕΚ μιλά με τρεμάμενη φωνή στο ραδιόφωνο μετά το τέλος του αγώνα: «Ζήτω η ΑΕΚ…», τόσο απλά. Τρίτος γύρος και ο αντίπαλος ονομάζεται Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου, μια δυνατή σκληροτράχηλη ομάδα υπό τις οδηγίες του Γκόικο Ζετς. Το 2-0 έχει γίνει ταρίφα για τους πελάτες που έρχονται στη Φιλαδέλφεια (Παπαϊωάννου, Μαύρος) αλλά στο δεύτερο παιχνίδι το ”Μαρακανά” των 70.000 θεατών βράζει στην κυριολεξία. Το 3-1 απ’ το 34ο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου δεν άλλαξε, με το γκολ του Βάγκνερ να δίνει την τεράστια πρόκριση. Η ΑΕΚ έχει ήδη υπερβεί τον εαυτό της και βρίσκεται στα προημιτελικά του Κυπέλλου UEFA!

Κάπου εκεί η λογική αλλά κι ο αντίπαλος δείχνουν ότι το παραμύθι τελείωσε, αφού η αγγλική ΚΠΡ, ομάδα που είχε χάσει τον τίτλο απ’ τη Λίβερπουλ για έναν μόλις βαθμό ένα χρόνο πριν, φάνταζε ανυπέρβλητο εμπόδιο. Το 3-0 στο ”Λόφτους Ρόουντ” με τα δύο γκολ του Τζέρι Φράνσις και του βιρτουόζου Σταν Μπόουλς έβαζαν ουσιαστικά ταφόπλακα σε κάθε ελπίδα πρόκρισης. Η μπάλα όμως δεν συνάδει με τη λογική και στις 16 Μαρτίου του 1977 μπροστά σε 35.000 κόσμο, τα δύο τέρματα του Θωμά Μαύρου και η ισοφάριση στο 82′ από τον, σε δεύτερη νεότητα, Μίμη Παπαϊωάννου στέλνουν το ματς στην παράταση και τελικά στα πέναλτι. Ο παμπόνηρος «παππούς» Φάντρονκ αλλάζει τον Στεργιούδα με τον Χρηστίδη κι ο πρώην τερματοφύλακας του Άρη αποκρούει το κρίσιμο πέναλτι του Γουέμπ. Η πρόκριση με 7-6 στα πέναλτι προξενεί θόρυβο σ’ ολάκερη την ποδοσφαιρική Ευρώπη.

Η ΑΕΚ έχει υπερβεί εαυτόν αλλά στέκεται άτυχη στον ημιτελικό όταν κληρώνεται με ένα πραγματικό θηρίο της μπάλας, την ιταλική Γιουβέντους των Τζοφ, Τζεντίλε, Σιρέα, Ταρντέλι, Μπενέτι, Φουρίνο, Μπονινσένια και Μπέτεγκα. Ο τελευταίος πληγώνει δις τους «κιτρινόμαυρους» στο 4-1 του ”Κομουνάλε” (Κουκουρέντου, Κάουζιο και Παπαδόπουλος για την ΑΕΚ τα υπόλοιπα γκολ), σκοράρει και το μοναδικό γκολ στη Νέα Φιλαδέλφεια και εντέλει δίνει και το τρόπαιο στην ομάδα του στους διπλούς τελικούς με τη Μπιλμπάο. Η ομάδα του Λουκά Μπάρλου όμως έχει κερδίσει το σεβασμό όλων των ελλήνων φιλάθλων χάρη στο ποδόσφαιρο της, με το πρωτάθλημα πλέον να είναι ο διακαής πόθος της ΑΕΚ.

Το καλοκαίρι του 1977 ο Φάντρονκ αποτελεί παρελθόν και την τεχνική ηγεσία αναλαμβάνει ο πρώην προπονητής της Μπάγερν Μονάχου και της Κολωνίας Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι. Με τον Ουρουγουανό χαφ Μίλτον Βιέρα να αφήνει τον Ολυμπιακό για τα κιτρινόμαυρα και τον Γιουγκοσλάβο επιθετικό Ντούσαν Μπάγεβιτς να γίνεται το έτερον ήμισυ του Μαύρου στην επίθεση, η ΑΕΚ κατακτά μετά από επτά χρόνια ξηρασίας το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής με 53 βαθμούς συγκομιδή ενώ υποτάσσει τον ΠΑΟΚ με 2-0 στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας κάνοντας το νταμπλ για το 1977-78, σε μια χρονιά που ξεχώρισε το 6-1 επί του Ολυμπιακού για το Κύπελλο στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Την επόμενη σεζόν ο Τσαϊκόφσκι φεύγει και αντικαταστάτης του ορίζεται ένας γνώριμος των ελληνικών γηπέδων, ο πρώην προπονητής του Παναθηναϊκού στο Γουέμπλεϊ και τεράστια μορφή του παγκοσμίου ποδοσφαίρου Φέρεντς Πούσκας. Μαζί του στη Νέα Φιλαδέλφεια καταφτάνει άλλη μια «πράσινη» φυσιογνωμία, ο αρχηγός μα παραγκωνισμένος απ’ το «τριφύλλι» Μίμης Δομάζος. Με τον «στρατηγό» βασικό να διδάσκει ποδόσφαιρο στα 36 του χρόνια και τους Μπάγεβιτς – Μαύρο να σκοράρουν κατά ριπάς, η ΑΕΚ κερδίζει τον δεύτερο σερί τίτλο της στην ισοβαθμία με τον Ολυμπιακό (56 β.) κι ενώ οι «ερυθρόλευκοι» είχαν αρνηθεί να δώσουν τον προβλεπόμενο αγώνα μπαράζ λόγω της διαμάχης τους για τη διαιτησία στην έδρα του ΟΦΗ. Συν τις άλλοις, οι «κιτρινόμαυροι» με τον Ανδρέα Σταματιάδη πλέον προπονητή, έφτασαν μεν ξανά στον τελικό Κυπέλλου ηττήθηκαν όμως με 3-1 από τον Πανιώνιο του σπουδαίου Πάνου Μάρκοβιτς. Μέσα στη σεζόν ξεχώρισε το εκκωφαντικό 6-1 επί της Πόρτο για το Κύπελλο Πρωταθλητριών αλλά και οι συναντήσεις με την μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Νότιγχαμ Φόρεστ του Μπράιαν Κλαφ (ήττες με 5-1 και 1-2 για την ΑΕΚ).

Η έλευση του επαγγελματισμού στο ποδόσφαιρο στις απαρχές του 1980 δεν αντιμετωπίστηκε με θετική ματιά απ’ τον Πρόεδρο της «Ένωσης», ενώ η χρονιά πέραν της κάκιστης αγωνιστικής πορείας σημαδεύτηκε απ’ τις απειλές πτώχευσης της διοίκησης. Το 1980-81 μπορεί να ξεκίνησε ιδανικά και με νίκες στα ντέρμπι επί ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού, όμως το 6-0 της αποφράδας 8ης Φεβρουαρίου 1981 στο Φάληρο έβαλε ταφόπλακα για τα όποια σχέδια τίτλου, με την ομάδα να τερματίζει εντέλει δεύτερη. Διστακτικός να μπει σε ένα περιβάλλον ωμού επαγγελματισμού, ο Λουκάς Μπάρλος αποχωρεί τελικά από την θέση του Προέδρου μετά το πέρας της σεζόν 1980-81, προλαβαίνοντας όμως να αφήσει σημαντική παρακαταθήκη. Ο αείμνηστος ηγέτης πιστώθηκε την κατασκευή της «Σκεπαστής» στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας, την ανάπτυξη των Ακαδημιών που έβγαλαν παιδιά όπως ο Σπύρος Οικονομόπουλος, ο Βαγγέλης Βλάχος, ο Λύσανδρος Γεωργαμλής και κυρίως ο ανυπέρβλητος Στέλιος Μανωλάς, αλλά και την θεμελίωση του κλειστού γηπέδου μπάσκετ.

Αποστασιοποιημένος και λυπημένος από την εξέλιξη του ποδοσφαίρου που πλέον απείχε παρασάγγας από τα πιστεύω του, έφυγε νικημένος απ’ τον καρκίνο στις 20 Οκτωβρίου 1999, μένοντας στην ιστορία (και όχι άδικα) ως ο πιο πετυχημένος Πρόεδρος στην πολύχρονη ιστορία της ΑΕΚ.

Επιμέλεια Αλέξανδρος Αναγνώστου

Related Posts