Διχασμός, η μεγάλη διαχρονική αρρώστια των Ελλήνων

Αν γιατρευτούμε από αυτή την εθνική αρρώστια και μονιάσουμε χωρίς τις παρεμβάσεις των ξένων, τότε θα ξαναβρούμε τις ελληνικές αξίες και θα μεγαλουργήσουμε. Τότε οι στάβλοι του Αυγεία θα είναι καθαροί από την κόπρο των Ελλήνων φαύλων πολιτικών και η χώρα χωρίς τσιμπούρια θα ανέβει τα σκαλιά της προόδου και ευημερίας.
Στους διανοούμενος και πεπαιδευμένους απανταχού Έλληνες, καταλογίζω μια και μόνο ευθύνη, ότι σιωπούν ενώ γνωρίζουν ότι το σκληρότερο αγκάθι για κοινωνική συνοχή, είναι ο ι διχαστικές αντιπαλότητες, οι σύγκρουσης μικροσυμφερόντων η και μεγάλων και οι εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις λειτουργίας της κοινωνίας, όπου εκκολάπτονται οι δόλιες πολιτικές του «Διαιρει και βασίλευε», άκρως διαβρωτικοί προσανατολισμοί για τα κοινά «Δοξάντα τοις Έλλησι». Στους πολιτικούς κύκλους της χώρας η κατάστασης είναι τραγική διότι οι αντιθέσεις παίρνουν την μορφή φανατικής πολιτικής εξόντωσης του αντιπάλου, σε βαθμό που ο ένας ο πολιτικός αντίπαλος προτάσσει εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις, έστω και αν αυτό βλάπτει ανεπανόρθωτα τα εθνικά συμφέροντα.
Ο πολιτικός κόσμος χωρισμένος σε κόμματα και βαλτωμένος στην αντιπαλότητα , είτε ονόματι της δημοκρατίας, είτε της πατρίδας, δεν αναγνωρίζει καμιά απολύτως κυβέρνηση έτσι που την επομένη των εκλογών, διασπάται σε κομματικά στρατόπεδα και επιδίδετε σε ένα εξοντωτικό πόλεμο, φθοράς του αντιπάλου, αψηφώντας την νωπή εντολή της πλειοψηφίας. Είναι τα πρώτα βήματα της «ανταρσίας» που μας έχουν αιματοκυλήσει σε εμφυλίους του παρελθόντος. Έτσι συλλογίζεται κανείς ότι κάτω από αντίξοες καταστάσεις η αιματοχυσία ενός εμφυλίου, δεν είναι καθόλου απίθανη.
Στις ημέρες μας, η χώρα μας κατεστραμμένη οικονομικά, από ηλιθιότητα, φαυλότητα και διαφθορά, έχει ανάγκη όσο ποτέ άλλοτε, από μετάγγιση υγιούς πολιτικού αίματος, και απομάκρυνση των πολιτικών που αναρριχήθηκαν στην πολιτική για εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων, αλλά και αλλότριων δυνάμεων, οι οποίοι βρήκαν μια χώρα, ξέφραγο αμπέλι, αλωμένη σε παρασιτικές οικονομικές ομάδες, που ξεχύθηκαν ως ύαινες στο κορμί μιας άλλοτε ένδοξης πατρίδας, να αρπάξουν όσα μπορέσουν περισσότερα, από την οικονομική λαφυραγώγηση της. Δεδομένου ότι τα ξένα συμφέροντα δεν είναι μόνο οικονομικά, αλλά στοχεύουν σε μακροχρόνιους γαιοστρατηγικους και κατεξοχήν αντεθνικούς σκοπούς, οι αδυναμίες των Ελλήνων για συνεννόηση, αποτελούν ένα από τα ισχυρότερα όπλα στα ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ.
Μπορεί αυτός ο διαβρωτικός διχασμός των Ελλήνων να είναι διαχρονικός, από τον αδελφοκτόνο Τρωικό πόλεμο, ως τον εμφύλιο του 45 και στα παλιά χρόνια εκδηλωνόταν σαν εμφύλιος πόλεμος «Σπαρτή- Αθήνα» (πελοποννησιακοί πόλεμοι) και αργότερα σαν Σπάρτη απούσα από τις νίκες του Αλεξάνδρου, «Αλέξανδρος ο Φιλίππου και οι Έλληνες Πλην Λακεδαιμονίων». Είναι οι πόλεμοι, τα μίση και οι έριδες που έβλαψαν απερίγραπτα την φυλή των «φωτεινών» Ελλήνων. Οι διαφορές στο πνεύμα των εποχών είναι τεράστιες αφού τότε δεν υπήρχαν ξένοι πάτρωνες ούτε οι έλληνες ήταν σφουγγοκωλάριοι αλλότριων δυνάμεων, οι δε διαφορές ήταν ένα είδος οικογενειακών αλαζονικών συμπεριφορών.
Σήμερα η Ελλάδα δίνει άνισο αγώνα ζωής και θανάτου για να ξεπεράσει την οικονομική καταστροφή που συνεπάγεται τον κοινωνικό μαρασμό, αλλά και το ξεπούλημα της χώρας σε ξένους κύκλους αδυσώπητων δανειστών. Είναι πράγματι η άγνοια σε βαθμό εσχάτης προδοσίας να μη μπορεί κάποιος να αντιληφτεί ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε αποικία από τους ισχυρούς της Ευρώπης, οι οποίοι ποτέ δεν θα μας αφήσουν να βγούμε από τον φαύλο κύκλο στον οποίο μας έριξαν, αδιαφορώντας αν θα μπορέσουμε να επιβιώσουμε κάτω από τις εξαρτημένες κυβερνήσεις των «προσκυνημένων». Ίσως για την μερίδα εκείνη της οικονομικής ελίτ των Ελλήνων η λέξις έθνος ή εθνική ανεξαρτησία να μη σημαίνει τίποτε, αρκεί τα καλά φυλάμενα σε ξένες τράπεζες κεφάλαια τους, να είναι ασφαλή.
Για τον Έλληνα στρατιώτη όμως του Αλβανικού μετώπου και πιο πριν για εκείνον του οποίου τα κόκαλα είναι σκορπισμένα στα υψίπεδα της Ανατολίας, η μάζωξη κάτω από την ιερή σημαία του έθνους προσδιορίζουν ένα αδιαπραγμάτευτο «μολών λαβέ» για όποιον επιβουλεύεται την ιερή χώρα των ΕΛ. Έτσι που χωρίς δισταγμό η υπερβολή μπορούμε να βροντοφωνήσουμε: ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΓΕΤΕΣ για την προδομένη Ελλάδα μας. Στις ημέρες μας η ελληνική κυβέρνηση ζητά την συναίνεση όλων των κομμάτων για να μπορέσει να διαπραγματευτεί με τους δανειστές και να οριοθετήσει το μέλλον για τις επόμενες γενιές. Επομένως δεν ζητά καμία συνδρομή, αλλά την απόφαση των απανταχού Ελλήνων για την αντιμετώπιση δυσοίωνων διαπραγματεύσεων που στοχεύουν στην ολοκληρωτική εκμηδένιση της εθνικής μας υπόστασης και «οικονομική υποδούλωση» στους «έξυπνους» νταβατζίδες της Ευρώπης του Βορρά.
Θα αποτελέσει εθνικό όνειδος και ηθικό ξεθώριασμα για την αντιπολίτευση να κρύβεται πίσω από τα τείχη με εκείνο ότι «Όπως έστρωσε η κυβέρνηση να κοιμηθεί», ενώ όλοι γνωρίζουν ότι όλο αυτό το σύνολο των ανάξιων πολιτικών κομμάτων της χώρας φέρουν εξ ισου ευθύνη για την οικονομική κατάντια της άμοιρης πατρίδας μας. Η διχαστική πολιτική των πολιτικών δυνάμεων χάριν της καρέκλας ελεύθερης από φόρους και με ένα σωρό προνόμια κοινωνικά, οικονομικά, νομικά και πολιτικά, εκκολάπτει μόνο ανθέλληνες και προδότες και σε καμιά περίπτωση πολίτες έτοιμους να «θυσιαστούν» για την ευημερία του λαού.

Γιάννης Ζερβός

Related Posts