Τρίτος στον κόσμο ο Κεφαλλονίτης συγγραφέας Πλούταρχος Πάστρας

Τα σύνορα της Ελλάδας είναι πλέον μικρά για να κλείσουν μέσα τους το ταλέντο του Κεφαλλονίτη Λογοτέχνη, Πλούταρχου Πάστρα. Αυτά της Ευρώπης ίσα που αντέχουν να τον κρατούν. Το δικό μας παιδί κατέκτησε την τρίτη θέση στον κόσμο.
Ο Πλούταρχος Πάστρας παρέλαβε σήμερα το Γ΄ Παγκόσμιο Βραβείο που του απονεμήθηκε στον «ΣΤ΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΘΕΜΑ». Μία ακόμη μεγάλη επιτυχία για τον ίδιο, η οποία αντανακλά και λίγο στο νησί μας, αφού όπου σταθεί και όπου βρεθεί ο Πλούταρχος προτάσσει την κεφαλλονίτικη καταγωγή του. Ο ίδιος έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό μετά από αυτή του την επιτυχία: «Θα ήθελα να ευχαριστήσω έναν προς ένα τους εξής Έλληνες και Ευρωπαίους καταξιωμένους ποιητές, Λογοτέχνες και Ακαδημαϊκούς και μέλη της Κριτικής Επιτροπής: τον Πρόεδρο της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος κ. Αλέκο Δαφνομήλη, το Γενικό Γραμματέα της Εταιρείας Συγγραφέων Βορείου Ελλάδος κ. Αντώνη Μπουσμπούκη, το Διδάκτωρ Λογοτεχνίας κ. Rontieri Marco Antonio, τον κριτικό και ποιητή κ. Andre Mauriac, τον Πρόεδρο της Αμφικτυονίας Ελλήνισμου και ποιητή κ. Δημήτρη Μπουκόνη, τη συγγραφέα Ζήτα Καλογιάννη – Χατζοπούλου, τη λογοτέχνιδα κ. Ελένη Κονιαρέλλη- Σάκη, την Καθηγήτρια και συγγραφέα κ. Νέλλη Λαγάκου, τον πρώην Λυκειάρχη και συγγραφέα κ. Πέτρο Μπεσπάρη. Σας παρουσιάζω το ποίημα μου που βραβεύτηκε στον εν λόγω διαγωνισμό».

ΕΛΙΚΩΝΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Ω, μεγάλοι αοιδοί του Ελικώνα,
μνηστήρες των απολλώνιων Μουσών,
που παντοτινά πάνω στις πλαγιές
του αρχέγονου κάλους των τεχνών,
λαξεύετε με τις λυρικές γραφίδες σας
τους στίχους της πανάρχαιας σοφίας,
της πνευματικής εκείνης αμβροσίας,
που ρέει ανάμεσα στις κοιλάδες
του Αριστοφάνη, του Αισχύλου
και του θεόπνευστου Ομήρου.

Εσάς επικαλούμαι, ω, άσβεστοι πυρσοί
της φλόγας της ολύμπιας ποιήσεως,
να έρθετε στο ναό του νου μου
και να στάξετε λίγο νέκταρ στις σπηλιές του,
στις σκοτεινές εκείνες φυλακές του,
που κρύβουν σαν τους ασκούς του Αιόλου
τους ανέμους του άυλου ποιείν.
Αφήστε τους ελεύθερους να διασχίσουν
με τους πους των τραγόμορφων Σατύρων,
τις τραγωδίες και τις κωμωδίες της ζωής
και να φτάσουν στο θρόνο της Ψυχής,
χαρίζοντας σ’ αυτή την καλλονή,
την αθάνατη Ιέρεια γυνή,
τη μέθη της ρίμας του Διονύσου,
το Κέρας της Αμάλθειας της φαντασίας,
το χάρισμα της αιώνιας ραψωδίας.

Επιμέλεια Ελένη Ευαγγελάτου

1

Related Posts