Με ένα τρομακτικό χιτσκοκικό σενάριο, η Κυβέρνηση την Μεγάλη Τρίτη ενημέρωσε, μάλλον τρομοκράτησε τους Έλληνες μικροιδιοκτήτες ανακοινώνοντας τους, ότι τα οικοπεδα τους σε όλους τους οικισμούς της Χώρας κάτω των 2.000 κατοίκων, είναι σχεδόν άχρηστα.
Κρυπτόμενη πίσω απο το Σ.τ.Ε. που το παρουσίασε σαν “ο απο Μηχανής Θεός”, προχώρησε με περίσσεια ανοησία στην κατάργηση των όρίων των οικισμών και δημιουργία Ζωνών! Όρια που άκουσον άκουσον είχαν εφαρμοσθεί απο το μακρυνο 1985, εδώ και 40 ολόκληρα χρόνια. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την Αρχή για να γίνει πιο κατανοητό το θέμα και οι Κυβερνητικές παλινωδίες. Οικισμοί προ του 1923 μια σημαντική ημερομηνία που είναι η αφετηρία σε οτιδήποτε αναφέρεται στην πολιτική διαχείρισης της ΓΗΣ στην Πατρίδα μας. Αυτοί λοιπόν οι οικισμοί είχαν μια πορεία σε όλα αυτά τα χρόνια, άλλοι μεγάλωσαν, άλλοι χάθηκαν, καταστράφηκαν ή εγκαταλείφθηκαν, για διαφορετικές πάντα αιτίες όπως: Μεταφορές πληθυσμού, Εδαφολογικά προβλήματα, Καταστροφές απο τους ναζί στην διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, Απομάκρυνση του πληθυσμών στην διάρκεια του Εμφυλίου, Σεισμοί κλπ αιτίες που έβαλαν το χεράκι τους λίγο ή πολύ στην μορφή που είχαν στην αρχή του 1970, όταν ξεκινά δειλά-δειλά κυρίως “βιασμένα” η τουριστικοποίηση της Πατρίδας μας.
Γιατί τότε αγαπητοί φίλοι δεν υπήρχε τίποτα το δεδομένο για μια αναπτυξιακή πολιτική, αντίθετα στην Πατρίδα μας επλανιώταν μια τάση φυγής απο την μιζέρια και την δυστυχία για άλλους Τόπους και Πατρίδες. Οι περισσότεροι των οικισμών ήταν στάσιμοι, φθίνοντες ή αδιάφοροι, ελάχιστοι παρουσίαζαν δειλά δειλά μια οικοδομική δραστηριότητα, ιδιαίτερα αυτοί που είχαν εγκεκριμένο πολεοδομικό σχέδιο όπως οι: Αργοστόλι, Ληξούρι, Πόρος, Σκάλα, Σάμη, Φισκάρδο και στις εκτός σχεδίου περιοχές, όπως η Λάσση, Λέπεδα κλπ. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄70, (ξεκίνησα να εργάζομαι σαν αρχιτέκτων μηχανικός το 1976), θυμάμαι ότι στους πρό του 1923 οικισμούς, γινόταν αυτοψία από υπάλληλο της τότε Πολεοδομίας που ανήκε στις Τεχνικές Υπηρεσίες της Νομαρχίας για να καθορισθεί αν το οικόπεδο του ενδιαφερόμενου πολίτου ήταν εντός ή εκτός οικισμού. Γιατί πολύ απλά Δεν υπήρχε κανένα όριο που να καθορίζει τον οικισμό. Η αρτιότητα των οικοπέδων εντός του συνεκτικού τμήματος του οικισμού ήταν 300τ.μ. ενώ στην περιφέρεια δλδ στην ”άκρη” του οικισμού ήταν τα 2.000τ.μ.
Και βεβαίως η αρτιότητα των 300τ.μ. πόρω απέχει από την αρτιότητα των 2.000τ.μ. που αναφέρει το νέο Π.Δ. για το συνεκτικό τμήμα των οικισμών! Τότε κτιζαμε σύμφωνα με τον Οικοδομικό κανονισμό του 1973. Η δεκαετία του 1980 ξεκινά με ένταση και οράματα. Ο συμπατριώτης μας υπουργος; ΠΕΧΩΔΕ Αντώνης Τρίτσης με το διάταγμα του 1982 δίνει διέξοδο στις οικιστικές και επαγγελματικές ανάγκες με την δυνατότητα δημιουργίας οικοπέδων επιφανείας 500τ.μ. σε αποσταση 800μ. από το κέντρο του οικισμού, από τους μόνιμους ή καταγόμενους απο τον οικισμό κατοίκους. Με τον Νόμο του 1983 ξεκινά η περίφημη Επιχείριση Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης. Με το διάταγμα του 1985 κατηγοριοποιούνται οι οικισμοί κάτω των 2.000 κατοίκων και καθορίζονται τα όρια των οικισμών με απόφαση Νομάρχη. Έτσι δημιουργήθηκαν χιλιάδες οικόπεδα και ξεκινά ένας οικοδομικός οργασμός, που έδωσε σημαντηική διέξοδο, όχι μόνον στην ανάγκη για ιδιωτική κατοικία, αλλά και για επαγγελματική στέγη. Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι τα όρια αυτά των οικισμών δεν έχουν κορεσθεί και υπάρχουν πολλές εκτάσεις εντός των ορίων οι οποίες θα μπορούσαν να “πολεοδομηθούν” με την δημιουργία κοινοχρήστων χώρων και οικοπέδων.
Να δημιουργηθεί μια νεα οικοδομική άνθιση μιας και η Δόμηση εκτός ορίων οικισμών έχει σχεδόν καταργηθεί για τους πολλούς. Αντί αυτών των απλών, αλλά σημαντικών παρεμβάσεων της διόρθωσης και επικαιροποίησης σύμφωνα με τα νέα δεδομένα της τότε νομοθεσίας έρχεται η Κυβέρνηση “ελαφρά τη καρδία” κρυπτόμενη πίσω από το Σ.τ.Ε. και μάλιστα του Ε τμήματος και όχι της Ολομέλειας, να καταστρέψει, να τρομοκρατήσει και να ισοπεδώσει χιλιάδες μικροιδιοκτήτες που βλέπουν να χάνονται οι περιουσίες τους εν μια νυκτί, αλλά κυρίως γιατί θέλει να εξαφανίσει την όποια εμπιστοσύνη των πολιτών προς το Κράτος και τους θεσμούς και οι πολίτες να γίνουν έρμαια του κάθε ερασιτέχνη πολιτικάντη. Και ταυτόχρονα να παραδώσει την διαχείριση της Γης σε μεγάλα συμφέροντα. Και δεν είναι λύση το σλόγγαν “τρέξτε όλοι να βγάλετε Άδειες για να σώσετε τα οικόπεδά σας”, γιατί αυτό ενισχύει περαιτέρω την απώλεια εμπιστοσύνης των πολιτών προς το Κράτος και τους θεσμούς. Αγαπητοί φίλοι με μεγάλη μου λύπη βλέπω ότι:
-Το σλόγκαν της δεκαετίας του 1980, “θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης” να γίνεται πραγματικότητα και σε λίγα χρόνια θα γίνει πλήρως κατανοητό. Δείτε τι μεταβιβάζεται καθε μέρα, σε εκτάσεις κτίρια και ξενοδοχεία.
-Η πολιτική Διαχείρισης και Εκμετάλλευσης της Γης μεταφέρεται σε ιδιώτες και στα μεγάλα συμφέροντα και για να επιτευχθεί χρειαζόταν όλο αυτό το μνημονιακό ντελίριο των απαγόρευσεων της οποιασδήποτε οικοδομικής δραστηριότητας.
-Ταυτόχρονα το Κράτος παρουσιάζεται ανίκανο να αντισταθεί στις επιθετικές ορέξεις αυτών των συμφερόντων. Με λίγα λόγια θα πώ ότι χάνουμε την Πατρίδα μας
Βασιλάτος Μάκης
Αρχιτέκτων-Μηχανικός
LEAVE A COMMENT