Ο Μάκης ο (Μπουλούκιας) Δρακόπουλος, το καλύτερο παιδί, μας άφησε στα 65 του. Από μικρός στη Φιλαρμονική, που αγαπούσε (είχε μυηθεί από τον αείμνηστο πατέρα του, Μίμη). Μας είχε βοηθήσει άπειρες φορές στο Β Δημοτικό όταν είχαμε έλλειψη Μουσικού, μα κι όταν είχαμε εκπαιδευτικό, πάντοτε μας βοηθούσε ποικιλοτρόπως και με χαρά ανυπόκριτη!
Ήτανε ένα μεγάλο διάστημα ωραίο τρίο (παρέα της νιότης) στο σχολείο, με το Μάκη το Γαλανό (τον γνωστό δάσκαλο) και το Μάκη τον Μήλα (τον δάσκαλο). Πάντα, πάντα, όταν τα τελευταία χρόνια που είχαμε χαθεί συναντιόμαστε, τα μάτια του έλαμπαν από χαρά, για εκείνες τις ωραίες στιγμές στο Β Δημοτικό..
-Θυμάσαι, μου έλεγε, εκείνη την κοπέλα (κάποια Μουσικό που είχε ερωτευθεί) κ.τ.λ.
Μια αθώα, ήσυχη ψυχή, ο Μάκης. Αν υπάρχει παράδεισος, σίγουρα εκεί θα πιάσει θέση στη μουσική του. Δεν πρόλαβα να τον δω στο νοσοκομείο που έσβηνε, ίσως και καλύτερα, ας μείνει στη μνήμη μου να προπορεύεται των παρελάσεων, μ’ εκείνο το όμορφο κοντάρι του όλο καμάρι, λες και οδηγούσε όλα τα άγια των αγίων και με τόση επιδεξιότητα. Στη φωτογραφία, που βρήκε η Νατάσα η Μελισσηνού, (σύζυγος δασκάλου Μάκη Μήλα, μόλις τώρα) και τους οποίους ευχαριστώ θερμά. Ο Μάκης λάμπει στις ομορφιές του πανευτυχής στο Καρναβάλι της Βενετίας το 1999. Στο απόγειο της ζωής του. Δήμαρχος τότε ο Σπύρος Κατσιβέλης. Συμμετείχε μεγάλη ομάδα Ληξουριωτών και Ληξουριωτισσών. Τζουγανάτος Αντώνης, Παπούλιας Τζέρης κι άλλες μορφές της εποχής. Μάκη μας, ήσουν αστεράκι όμορφο. Καλό σου ταξίδι φίλε…
Βαγγέλης Θεοφιλάτος





LEAVE A COMMENT