Χήρευε λοιπόν αντικανονικά βέβαια ο θρόνος της Κεφαλληνίας και όπως πάντα η μικρή ομάδα που είχε την εξουσία προετοιμαζόταν για να τοποθετήσει εκείνον που κατά την γνώμη της θα της διασφάλιζε την συνέχιση της αντί κανονικότητας.
Είχαν ήδη αρνηθεί κατά σειρά οι Μητροπολίτες Αιτωλίας, Πατρών, Ηλείας, Ζακύνθου στην Ιερά Σύνοδο να γίνουν τοποτηρητές ορθώς φρονούντες ότι εκκλησιαστικώς ο θρόνος δεν είναι κενός ζώντος του κανονικού επισκόπου Μακαριστού Προκοπίου που δεν είχε παραιτηθεί, αλλά με τον νόμο Κακλαμάνη ετίθετο εκτός της έδρας του. Στο νησί μας δρούσε η πάρα τον Τρίτση ισχυρή νομαρχιακή του ΠΑΣΟΚ. Οι ομάδες των παπάδων με τους υποτακτικούς τους δρούσαν ανεξέλεγκτα καταλαμβάνοντας με τσαμπουκά ναούς και διώκοντας ανθρώπους που έμεναν πιστοί στον Επίσκοπο του νησιού. Βρέθηκε τελικά η λύση της τοποτηρητείας από τον «όμορο» Μητροπολίτη Κερκύρας κυρόν Πολύκαρπο και με την ανοχή του κανονικού επισκόπου. Προκηρύχθηκαν εκλογές για την Μητρόπολη Κεφαλληνίας και κατ αρχήν τρείς αποτελούσαν το τριπρόσωπο για την Μητρόπολη. Οι Αρχιμανδρίτες Γεράσιμος Καλιβωκάς & Κωνσταντίνος Φαραντάτος και ο Επίσκοπος Ανδρούσης Αναστάσιος Γιαννουλάτος, Κεφαλλήνες και οι τρείς και ήδη μακαριστοί όλοι. Στο νησί χαμός… Οι σχισματικοί κληρικοί στα δύο. Μέρα νύχτα συσκέψεις στο ΠΑΣΟΚ που ήταν παντοδύναμο τότε.
Οι μεν ήθελαν Καλιβωκά ο δε μακαρίτης Γεράσιμος Σταματάτος πρώην γραμματέας της Μητροπόλεως Κεφαλληνίας που μιλούσε με Τρίτση ήθελε Γιαννουλάτο. Κάποιοι θεωρούσαν ότι δεν είχαν δουλειά λόγω ιδεολογίας να ασχολούνται με το παπαδικό. Ασχολείτο με το θέμα και ο Λιλαίος κυβερνητικός επίτροπος παρά τη Ιερά Συνόδω. Ο Αθηνών Σεραφείμ ουδέποτε συμπαθούσε τον Ανδρούσης Αναστάσιο διαβάλλοντας τον ότι ήταν χουντικός, αφού τον χειροτόνησε επίσκοπο ο Ιερώνυμος ο Α . Ουσιαστικά τον φοβόταν ότι θα ερχόταν η στιγμή να του πάρει τον θρόνο λόγω ικανότητος και λαοφιλίας γι αυτό πάντοτε τον ήθελε μακριά από την Ελλάδα. Άρα συμφωνούσε βολικά με τον Τρίτση που του μετέφερε το μήνυμα της νομαρχιακής του κόμματος που επηρεαζόταν από τους ψήφους των παπάδων ότι ο Αναστάσιος δεν θα ήταν αποδεκτός στο νησί. Και ενώ είχε κριθεί η εκλογή αρνητικά για τον Αναστάσιο ελέω ΠΑΣΟΚ γίνεται η γνωστή ιστορία με τον Πειραιώς και μέσα στα μεσάνυχτα προέκυψε από το πουθενά Σπυρίδων Καλαφατάκης. Σας είπα πολλά και δεν σας είπα περισσότερα. Σελίδες εκκλησιαστικής Ιστορίας της Αγιοτόκου Κεφαλληνίας που αν θέλει ο Θεός θα γράψω για να μην χαθούν στην λήθη. Ο Θεός να τους αναπαύσει όλους όσους προανέφερα γιατί ήδη έχουν κοιμηθεί. Έτσι ο Ανδρούσης ποτέ δεν έγινε Κεφαλληνίας. Σταματώ εδώ…
Βαγγέλης Μαζαράκης
LEAVE A COMMENT