Αν θα έπρεπε να κουνάει το δάκτυλο σε μια χώρα ο Ρώσος Πρέσβης θα έπρεπε να είναι η Τουρκία, γιατί εκεί εκτελέστηκε εν ψυχρώ τον Δεκέμβριο του 2016 ο ομοεθνής συνάδελφος του Αντρέι Καρλόφ, μέσα σε εκθεσιακό χώρο τέχνης από Τούρκο αστυνομικό των ειδικών δυνάμεων.
Από το 2016 μέχρι σήμερα θα έπρεπε να ήταν υψωμένο το δάχτυλο το δικό του και του Πούτιν. Αντ’ αυτού δόθηκαν αμοιβαίες υποσχέσεις μεταξύ Πούτιν και Ερντογάν, στον κοινό τους αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Όχι της δικής τους τρομοκρατίας, των άλλων. Για την εθνικά κυρίαρχη χώρα Ελλάδα, η ζωή οποιουδήποτε Έλληνα έχει την ίδια αξία είτε είναι διπλωμάτης, είτε είναι ομογενής σε χωριό της Ουκρανίας. Όσο για τον Πούτιν, μεγάλωσε διαβάζοντας για την ηρωική αντίσταση των προγόνων του στο Στάλινγκραντ. Επιλογή του είναι σε αυτό το γύρισμα της Ιστορίας στο Κίεβο να μιμηθεί τον Χίτλερ. Όπως επιλογή της Ευρώπης είναι να μην βιώσει έναν τρίτο καταστροφικό πόλεμο. Της Ευρώπης η οποία δεν έχει πάντα δίκιο ούτε είναι πάντα ενωμένη, αλλά είναι πάντα Ευρώπη. Η προσωπική μου εκτίμηση (ελπίζω να μη διαψευστώ) είναι ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα, γιατί ήδη ο Ρωσικός στρατός σε τέσσερις μέρες έχει κάνει περισσότερα λάθη από όσα έκανε ο Γερμανικός σε τέσσερις μήνες στο Στάλινγκραντ. Και σε διπλωματικό και σε στρατηγικό και σε επίπεδο προπαγάνδας. Ποιον να πείσεις ότι η Ουκρανία είναι έθνος ναζί με 250.000 ανθρώπους Εβραϊκή κοινότητα και πρόεδρο Εβραίο. Σαφώς και φτάσαμε ως εδώ με τραγικά λάθη της Ευρώπης κυρίως και δευτερευόντως των ΗΠΑ. Τόσο αποτυχημένη εξωτερική πολιτική κατευνασμού η Ευρώπη είχε να δει από την εποχή που μετά την προσάρτηση της Αυστρίας (βλ. Κριμαία) και της γερμανόφωνης επαρχίας της Σουδητίας στην Τσεχοσλοβακία (βλ. Ντονμπάς), ο Νόρμαν Τσάμπερλειν προσγειώθηκε στο Λονδίνο ανεμίζοντας περιχαρής την έγγραφη υπόσχεση περί ειρήνης του Χίτλερ. Αμέσως μετά ο Αδόλφος εισέβαλε στην Πολωνία. Η Ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Το θέμα είναι ότι ματώνει η ανθρωπότητα.
Αριστοτέλης Μπατιστάτος
LEAVE A COMMENT