Ας ανοίξουν επιτέλους πραγματικά τα σχολεία…

Δύο χρόνια τώρα η ζωή μας είναι στον πάγο. Δύο χρόνια η ανθρωπότητα ταλανίζεται. Και τώρα δείχνει σιγά σιγά, παρά τα επιμέρους προβλήματα να προσπαθεί να βρει το βηματισμό της.
Όλοι επλήγησαν, μικροί, μεγάλοι, μεγαλύτεροι. Όλοι την άκουσαν όπως λένε και τα παιδιά. Μα πιο πολύ την άκουσαν τα ίδια τα παιδιά. Δυο χρόνια τώρα η εκπαίδευση ακροβατεί ανάμεσα σε lockdown,τηλεκπαίδευση, μέτρα και ημίμετρα. Αποδέκτες αλλά και θύματα στην συντριπτική πλειοψηφία,τα ίδια τα παιδιά και οι νέοι. Ακολουθούσαν τις εξελίξεις, τις περισσότερες φορές χωρίς ρυθμό, χωρίς προγραμμα, χωρίς όρεξη, χωρίς έλεγχο, χωρίς σαφή στόχο. Και κυρίως χωρίς τη μυρωδιά του σχολείου ,της τάξης , το παιχνίδι με το συμμαθητή , την επαφή με το δάσκαλο. Τώρα λοιπόν καλούνται όλοι για το πρώτο κουδούνι της νεας χρονιάς. Τη μεγάλη επανεκκίνηση. Το μεγάλο στοίχημα. Η επανεκκίνηση σίγουρα δεν είναι ούτε απλή, ούτε εύκολη. Το μεγάλο διάστημα, ουσιαστικά απορρύθμισης, έχει επηρεάσει το θυμικό όλων και έχει αφήσει μεγάλα κενά. Για να μπορέσει όμως η εκπαίδευση να ξαναβρεί ρυθμό το σημαντικότερο είναι ψυχολογικά και εγκεφαλικά να ξεκόψει από την πανδημιολογία.
Δεν είναι εύκολο, καθώς τα σχολεία είναι κομμάτι της κοινωνίας, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να πάψουν να αποτελούν χώρο αντεγκλήσεων μεταξύ εκπαιδευτικών , γονιών , πολιτικών , επιδημιολόγων, λοιμωξιολόγων. Αν πούμε ότι θα ξαναλειτουργήσουν χρειάζεται να τηρούνται τα υγειονομικά πρωτόκολλα ,ο αλληλοσεβασμός των μετεχόντων και τίποτε παραπάνω. Φαινόμενα ανθρωποφαγίας εμβολιασμένων, ανεμβολίαστων, παραφιλολογίες, συνωμοσιολογίες, φέισμπουκολογίες πρέπει να μείνουν μακριά από τις τάξεις των παιδιών και τα γραφεία των δασκάλων. Όλοι είναι πλήρως ενημερωμένοι και μπορούν να αποφασίσουν. Ο μαθητής κι ο δάσκαλος όπως και ο γονιός πρέπει να ασχοληθεί πλέον και αποκλειστικά με το αντικείμενο του σχολείου και της εκπαίδευσης και τίποτε άλλο. Κι ακόμη, οι δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ ας ασχοληθούν με τόσα άλλα θέματα και προβλήματα κι ας σεβαστούν τουλάχιστον τα παιδιά μας και να τα αφήσουν στην ησυχία τους. Τα παιδιά όπως κι οι δάσκαλοι θα βήξουν , θα αρρωστήσουν , είτε εμβολιασμένοι είναι είτε όχι , και φέτος και του χρόνου και τα επόμενα χρόνια όπως όλα τα προηγούμενα.
Ας κρατήσουμε τη ψυχραιμία μας.
Ας σεβαστούμε το διπλανό μας.
Ας ασχοληθούμε ο καθένας με τη δουλειά του.
Ας σκεφτούμε τα ίδια τα παιδιά μας.
Μόνο έτσι θα ανοίξουν πραγματικά τα σχολεία.

Φώτης Αυγουστάτος

Related Posts

LEAVE A COMMENT

Make sure you enter the(*) required information where indicated. HTML code is not allowed