Πρωί, πρωί με βρήκε η απαίσια ξαφνική είδηση… Ένας φίλος από τα παλιά νεότατος, πάει έφυγε. Ο Δημήτρης ο Μαρκάτος ο εκπαιδευτικός μας αφήνει τόσο πρόωρα μ’ ένα παγωμένο χαμόγελο της ματαιότητας των πάντων.
Είμαστε για χρόνια αγαπημένοι συνάδελφοι στο Β Δημοτικό Σχολείο. Μεταπήδησε στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη συνέχεια και υπηρέτησε για πολλά χρόνια Δ/ντής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού Κεφαλονιάς. Τελευταία, είχε τοποθετηθεί Δ/ντης στο ΓΕΛ Ληξουρίου. Φίλε Μαρκάτε, (έτσι τον προσφωνούσα πάντα) είχα υπόψιν μου να σε βρω να μιλήσουμε για τις τοπικές πολιτικές εξελίξεις, αλλά η ζωή μας ξεπερνά φρικτά, δυσάρεστα. Βλέπω το πικρό χαμόγελό σου. Καλό σου ταξίδι. Η απώλεια σου μεγάλη για τους αγαπημένους σου. Τους εύχομαι δύναμη. Η Παλλική σε χαιρετά θλιμμένα. Οι πάλαι ποτέ ανέμελες στιγμές μας, κλαίνε γοερά. Η σημαία του Β Δημοτικού Σχολείου Ληξουρίου θα κυματίζει Μεσίστια σήμερα, για σένα!
Βαγγέλης Θεοφιλάτος
LEAVE A COMMENT