Ημερολόγιο ενός οδηγού στην ελληνική άγρια κυκλοφορία. Υπάρχουν αυτοκίνητα… και υπάρχουν και κάτι άλλα. Αυτά που δεν έχουν πινακίδες γιατί «δεν τις χρειάζονται, τα ξέρουν όλοι με το όνομα». Αυτά που τα φλας είναι διακοσμητικά σαν χριστουγεννιάτικα λαμπάκια του ’98. Και το STOP πίσω γράφει απλά: «Προσευχήσου».
Από μπροστά μοιάζει με φορτηγό. Από πίσω με τρακτέρ. Από το πλάι… με απορία. Κινείται, στρίβει, κορνάρει, αναστενάζει, αλλάζει λωρίδα κι όλα αυτά με ένα φλας που κρέμεται σαν σκουλαρίκι. Και η αστυνομία; Τους κοιτάει με μια βαθιά φιλοσοφική σκέψη: «Δεν είναι όχημα… είναι μνημείο κυκλοφοριακής παράδοσης. Δεν το γράφεις, το φωτογραφίζεις». Αυτοκίνητο-θρύλος. Δεν έχει ΚΤΕΟ. Έχει ΚΤΕΟ του μέλλοντος.
Χρήστος Τούσης





LEAVE A COMMENT