Κλείνοντας αυτόν τον θλιβερό και πονεμένο μου κύκλο, άφησα τελευταία τα ευχαριστήρια μου και την ευγνωμοσύνη μου προς το Γενικό Νοσοκομείο Αργοστολίου και ιδιαίτερα την παθολογική κλινική, τον διευθυντή αυτής τον κ. Αντώνιο Κουρούκλη και το ιατρικό του επιτελείο, καθώς επίσης και το τμήμα επειγόντων περιστατικών.
Προσέφεραν την αμέριστη φροντίδα όλοι ανεξαιρέτως στον αδελφό μου κατά τις αλλεπάλληλες εισαγωγές που κάναμε κατά το τελευταίο τετράμηνο περίπου. Θα ήθελα όμως να σταθώ λίγο στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που αγόγγυστα προσφέρουν τις υπηρεσίες των σε ένα απίστευτα καταπονημένο ωράριο. Ένας διευθυντής με συνεχή εφημερία και ένα νοσηλευτικό προσωπικό που έχοντας βραδυνή υπηρεσία τους έβλεπα και την επόμενη ημέρα εκεί κοντά στους ασθενείς. Δύο νοσηλευτές ιδιαίτερα κατά τις νυκτερινές ώρες με τουλάχιστον σαράντα νοσηλευόμενους. Ένας ή δύο νοσοκόμοι που δεν εξυπηρετούσαν μόνο μια κλινική αλλά από ότι κατάλαβα ολόκληρο το νοσοκομείο. Ειλικρινά υπερβάλλουν εαυτούς. Καλό το Ελληνικό φιλότιμο, αλλά όλα έχουν και τα όριά τους. Ας ενσκήψουν επιτέλους οι ιθύνοντες (υπουργείο υγείας και όσοι άλλοι έχουν την ευθύνη οργάνωσης και σχεδιασμού) προς βελτίωση των συνθηκών προς όφελος των εργαζομένων αλλά και των νοσηλευόμενων και των οικείων αυτών. Σας ευχαριστώ πολύ:
Σωτήριος Διον. Σάρλος
Αξκός ε.α
LEAVE A COMMENT