Τα ξημερώματα σήμερα ολοκληρώθηκε η πρώτη αγωνιστική των ομίλων του Μουντιάλ και έτσι έχουμε μπροστά μας το δείγμα, αν και είναι σχετικά νωρίς, των ομάδων που συμμετέχουν στην γιορτή αυτή του ποδοσφαίρου.
Δεν θα μείνουμε στα πολιτικά και τις ανοησίες του Τραμπ και του Ινφαντίνο (προκλητικά ζητούσε συγνώμη από τους παίκτες του Ιράν), αλλά θα μείνουμε στα άκρως ποδοσφαιρικά. Η αλήθεια είναι πως ακόμη και εγώ που έχω παρακολουθήσει από κοντά μεγάλες διοργανώσεις (Μουντιάλ, Κόπα Αμέρικα, Κόπα Άφρικα) δυσκολεύτηκα να παρακολουθήσω αρκετά παιχνίδια και δεν έφταιγαν οι βάρβαρες ώρες μετάδοσης σε αυτό. Κυριολεκτικά τουλάχιστον τρεις φορές αναγκάστηκα να βάλω κολύριο στα μάτια μου. Απογοητεύτηκα από κάποιες εθνικές ομάδες που οι ειδικοί τις έχουν στα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Πρώτα από όλα η Βραζιλία. Αυτό πράγμα που παρουσίασε ο Ανσελότι δεν έχει σχέση με Βραζιλία. Μόλις δύο παίκτες της (Βινίσιους, Μαρκίνιος) θα μπορούσαν να είναι στις αποστολές της Βραζιλίας στα Μουντιάλ του 1982, του 1994 και του 2002 χωρίς να βάζω το χέρι μου στη φωτιά ότι ο προπονητής τους θα τους έδινε χρόνο συμμετοχής στην διοργάνωση. Η πρόβλεψή μου είναι ότι δύσκολα αυτό το συνονθύλευμα θα φτάσει στα προημιτελικά.
Η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ισπανία δεν έπεισε και κάποιος πρέπει να τους πει ότι το ποδόσφαιρο είναι κάθετο παιχνίδι και όχι οριζόντιο. Αν το καταλάβουν γρήγορα (το ταλέντο υπάρχει) μπορούν να φτάσουν ακόμη και τετράδα. Η Πορτογαλία ήταν κυριολεκτικά για… κλωτσιές. Υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να μην περάσει τον όμιλο, αφού η Κολομβία κατά κύριο λόγο και το Κονγκό μπορούν να την βάλουν από κάτω. Ακόμη και το Ουζμπεκιστάν μπορεί να της κάνει μεγάλη… κηδεία. Η Γαλλία έδειξε ότι αν παίξει μισή ώρα μπάλα μπορεί να διαλύσει οποιαδήποτε ομάδα μέχρι τα προημιτελικά. Από εκεί και πέρα και ανάλογα τα σταυρώματα μπορεί και την τετράδα. Η Γερμανία δεν λυπήθηκε το Κουρασάο, όμως το παιχνίδι δεν στέκει για κριτική. Οι Γερμανοί είναι ομάδα Μουντιάλ και δεν αποκλείεται στο τσούκου-τσούκου να φτάσουν κανέναν τελικό και να τρίβουμε τα μάτια μας. Από τους τρεις διοργανωτές είδα αυτό που περίμενα, με τους Αμερικανούς να με διαψεύδουν προς το καλύτερο και τους Μεξικανούς προς το χειρότερο. Δεν αποκλείω ΗΠΑ ή Μεξικό να φτάσουν πολύ ψηλότερα από εκεί που τους περιμένουμε.
Ιδιαίτερα καλή εντύπωση μου έκανε το Μαρόκο που θεωρώ ότι τα προημιτελικά είναι στο τσεπάκι του αν συνεχίσει να αποδίδει όπως το πρώτο ματς κόντρα στην Βραζιλία και από τις υπόλοιπες αφρικανικές ομάδες η Αίγυπτος ήταν αυτή που μου έκανε το παραπάνω κλικ. Η αυτοκαταστροφική Ολλανδία δεν θα πάει μακριά, όπως κάποια στιγμή και η Νορβηγία θα σταματήσει την προέλασή της, αφού το βάρος της φανέλας της είναι φτερό στον άνεμο. Στο δια ταύτα, σύμφωνα με αυτά που είδαμε, οι πιο σοβαρές Εθνικές ήταν η παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή και η Αγγλία. Οι μεν με την αύρα του… έφηβου Μέσι δεν αποκλείεται να φτάσουν πάλι τελικό. Οι δε με την σοβαρότητα που δείχνουν στο παιχνίδι τους (προβληματάκια στην άμυνα) αν δεν βρουν κάποιον απίθανο τρόπο να αποκλειστούν θα βρουν την Αργεντινή στον τελικό σε ένα ματς που θα κόψει την ανάσα.
Σημείωση: Μετά την δεύτερη αγωνιστική θα επανεξετάσουμε τα πράγματα.
Ρεπορτάζ Ξενοφώντας Ευαγγελάτος
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΧΩΡΙΣ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ
LEAVE A COMMENT