Παναγής Δρακουλόγκωνας: «Η αρχαία τραγωδία και ο από μηχανής Θεός, για μερικούς που αγάπησαν παράφορα και εκείνους που αγαπήθηκαν απόλυτα…»

Αν ήταν ταινία του Φίνου σε λίγο η Αλίκη θα παντρεύονταν τον Παπαμιχαήλ… Αν ήταν αρχαία τραγωδία, ήδη, κάποιοι θα έσερναν τον από μηχανής Θεό προς την σκηνή… Είναι, όμως, η ζωή που φεύγει και την άλλη στιγμή συνεχίζεται…
Ήταν μια δύσκολη και, ακριβώς για αυτό, όμορφη χρονιά αυτή που φεύγει.. Αυτό, λοιπόν, το χρόνο,γνωρίσαμε:
Ανθρώπους που με τιμή αντιμετώπισαν την ανέχεια, με αξιοπρέπεια πάλεψαν με το θάνατο…
Κρατούμενους που οι ελάχιστες στιγμές προαυλισμού τους είναι ολάκερη ζωή των άλλων…
Εφήβους με τα μαγικά τους χαμόγελα πίσω από τις μαύρες μάσκες να σερβίρουν για 3€/ ώρα και κρατικοδίαιτους να προβάλλονται ως σωτήρες…
Γυναίκες να μεγαλώνουν υπέροχα παιδιά που στολίζουν την κοινωνία, άντρες να αισθάνονται σπουδαίοι όταν διδάσκουν τους γιούς τους και άλλους όταν «κερδίζει» η ομάδα στο μπάσκετ…
Κάποιους που έγραψαν υπέροχα κείμενα, άλλους που τα διάβασαν με προσμονή και άλλους που ντράπηκαν να τα διαβάσουν…
Μερικούς που αγάπησαν παράφορα, μερικούς που αγαπήθηκαν απόλυτα…
Κάποιους που είπαν την αλήθεια και άλλους που άκουσαν ψέμματα…
Ναι, ήταν μία όμορφη χρονιά.-
Υγεία (το πρώτο) για το νέο έτος…
Υγεία (και το δεύτερο) για το νέο έτος…
Να μην στενοχωρήσετε αυτούς που σας αγαπούν, ούτε μια στιγμή, το νέο έτος και να τους κρατήσετε πάντα στη ζωή σας… Χαρούμενο ‘22. ΚΑΛΗ ΑΠΟΚΟΠΗ!

Παναγής Δρακουλόγκωνας