Τα περίεργα «σμαρτάκια» με φουλ την μουσική που σπρώχνουν… πράγμα και το δράμα με το Μαντζαβινάτειο Νοσοκομείο Ληξουρίου όπου σε αυτό λειτουργεί μόνο το… ψυγείο

Βλέπουμε τελευταία στο νησί κάποιες κινήσεις από Αστυνομία σχετικά με τα τελευταία τεκταινόμενα. Ευχή όλων να είναι πλέον ο κανόνας και κινήσεις ουσίας και όχι του θεαθήναι και μετά από λίγο καιρό να ξεχαστούν όλα ώστε να κλαίμε πάλι πάνω από άλλο ένα πτώμα…
Κύριοι της Αστυνομίας ο κόσμος θέλει ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. Θέλει να δει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ πάταξη της διακίνησης ναρκωτικών. Της ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ. Όλοι ξέρουν τα οργανωμένα κυκλώματα που δρουν σε όλο το νησί κι έχουν τα πλοκάμια τους παντού και έχουν τα στρατηγεία τους σε περιοχές/γειτονιές-γκέτα που δε τολμάς να περάσεις απέξω ούτε μέρα μεσημέρι. Όλοι ξέρουν ποιοι είναι. Όλοι ξέρουν για “σμαρτάκια” με τέρμα τη μουσική όχι για να… εντυπωσιάσουν και να μας σπάσουν τα νεύρα (βραδιάτικα), αλλά για να κάνουν τον κράχτη ότι σπρώχνουν… πράμα που θα καταλήξει σε ένα ακόμη θύμα. Σε ένα ακόμα παιδί μας. Η παρουσία της αστυνομίας εκτός από τη γύρα του Κουτάβου και της Κολώνας στο Ληξούρι για να βεβαιώσουν παραβάσεις της τροχαίας ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ; Καταλάβετε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ότι κόσμος θέλει ουσία και αποτέλεσμα και όχι μόνο εικόνα.
Και το δεύτερο μεγάλο ζήτημα που πλέον αναδεικνύεται μέσα από όλα αυτά τα τελευταία γεγονότα είναι το σύστημα υγείας στο νησί. Είναι ανώφελο να αναφερθώ για το νοσοκομείο στο Ληξούρι όπου εκεί φαίνεται να λειτουργεί μόνο το… ψυγείο. Ένα νοσοκομείο που θα έπρεπε να είναι ασπίδα για την Παλλική έχει καταντήσει μια στάση πριν το Αργοστόλι. Πας χωρίς να ξέρεις αν θα βρεις γιατρό. Πας χωρίς να ξέρεις αν θα μπορέσουν να σε κρατήσουν. Πας και στο πίσω μέρος του μυαλού σου έχεις ήδη 99% δεδομένο ότι θα πάρεις τον δρόμο για το Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλονιάς. Αυτό δεν λέγεται υγεία. Λέγεται τύχη. Και το πιο τραγικό; Δεν αντιδρούμε όταν το ζούμε. Αντιδρούμε μόνο όταν γίνει το κακό. Και άντε και πέρασες από βουνά και θάλασσες μέχρι να φτάσεις. Δεν υπάρχει περίπτωση κανένας ντόπιος που έχει βρεθεί εκεί στα επείγοντα στο Αργοστόλι να μην έχει έχει έστω μια εμπειρία όπου έχει βλαστημήσει την ώρα. Ας αφυπνιστούμε επιτέλους σαν γονείς, σαν πολίτες και γενικότερα σαν κοινωνία και να πιέσουμε κάποια στιγμή σθεναρά αυτούς που πρέπει να κάνουν τη δουλειά να το πάρουν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στα ΣΟΒΑΡΑ ώστε την επόμενη φορά να μην ξανασυμβεί κάτι τραγικό για να κινητοποιηθούμε όλοι.

Διονύσης Μπαράκος