Το διοικείν και το διεκδικείν, είναι τέχνη. Στην περίπτωση του Δήμου μας το πρώτο γίνεται με εξαγορά συνειδήσεων, με αυλοκόλακες, με εξωνημένα και μίσθανα όργανα. Με απευθείας αναθέσεις και με την ικανοποίηση εργολαβικών συμφερόντων, με αλλεπάλληλες παραβιάσεις του Δημοτικού κώδικα, οι οποίες κάποτε απαιτείται να ερευνηθούν.
Το δεύτερο (με μέση γομολάστιχα), έρποντας και γλείφοντας, χειροκροτώντας τον εκάστοτε που κυβερνά, στον οποίον για να καταδειχτεί πόσο πιστά σκυλιά (πολιτικά) είναι, απεμπολούν και τα ολίγιστα ψήγματα ανθρωπιάς που τους εναπόμειναν, ακόμη κι όταν πρόκειται να έχουν συναίσθηση, έστω ελάχιστη και αυτού του ανθρώπινου πόνου. Προτίμησε τις ΑΡΙΕΤΕΣ χθες ο Δήμαρχος, από το κάλεσμα των συγγενών θυμάτων των Τεμπών. Προτίμησε, με δεύτερη ανάρτησή του χθες, συνειδητά να μας προβάλλει το τοιχίο του Γηροκομείου, χθες ναι. Συνειδητά πλέον, οριστικά, να ωραιοποιήσει το έργο της κυβέρνησης, όπου και όπως μπορεί. Ντροπή για την λεβέντρα Παλλική! Να έχει τέτοιον δήμαρχο, κυβερνητικό υποτελή και ανάλγητο στον πόνο χωρίς ενσυνείδηση. Ζύγισε ΤΕΜΠΗ και αριέτες και πρότεινε αριέτες. Απαιδευσία και αναλγησία.
Βαγγέλης Θεοφιλάτος
Δημοτικός Σύμβουλος Ληξουρίου
LEAVE A COMMENT